10 Νοεμβρίου 

Πώς να δημιουργήσεις έναν δειλό

Ο Screwtape εξηγεί τις τεχνικές του πειρασμού για τη δειλία: 

Το βασικό σημείο είναι ότι οι προφυλάξεις έχουν την τάση να αυξάνουν τον φόβο. Οι προφυλάξεις βέβαια που επιβάλλονται δημόσια στον ασθενή σου, όμως, σύντομα γίνονται θέμα ρουτίνας και αυτή η επίδραση εξαφανίζεται. Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να διατηρήσει στο μυαλό του (μαζί με την ενσυνείδητη πρόθεση να κάνει το καθήκον του) την αόριστη ιδέα όλων όσων μπορεί να κάνει και να μην κάνει, μέσα στα πλαίσια του καθήκοντος, που μοιάζουν να τον κάνουν λίγο πιο ασφαλή. Απόσπασε το μυαλό του από τον απλό κανόνα (πρέπει να μείνω εδώ και να κάνω αυτό και αυτό) και οδήγησέ το σε μια σειρά από φανταστικές σκέψεις όπως: αν συμβεί το Α, αν και το απεύχομαι, θα μπορούσα να κάνω το Β και αν συμβεί το χειρότερο θα μπορούσα να κάνω το Γ. Οι προλήψεις, εφόσον δεν τις αναγνωρίζει ως τέτοιες, μπορούν να αφυπνιστούν. 

Ο στόχος είναι να τον κάνεις να αισθάνεται πως έχει κάτι άλλο, πέρα από τον Εχθρό και την δύναμη που του δίνει ο Εχθρός, για να στηριχθεί, έτσι ώστε αυτό που είχε σκοπό να είναι μια πλήρη δέσμευση στο καθήκον του, εμποτίζεται σε βάθος με μικρές ασυνείδητες αναστολές. Με το να χτίσεις μια σειρά από φανταστικά εμπόδια για να αποτρέψεις το χειρότερο, μπορείς να παράγεις, στο επίπεδο της θέλησής του που δεν συνειδητοποιεί, μια αποφασιστικότητα ότι το χειρότερο δεν θα συμβεί. Ύστερα, στη στιγμή του πραγματικού τρόμου, κάνε αυτή την ιδέα να τρέξει στα νεύρα και στους μυς του και μπορεί να παρατηρήσεις την θανάσιμη πράξη να πραγματοποιείται πριν καν καλά σκεφτεί τι του σκαρώνεις. Γιατί πρέπει να θυμάσαι ότι η πράξη της δειλίας είναι αυτή που μετράει. Το αίσθημα του φόβου από μόνο του δεν αποτελεί αμαρτία και αν και το απολαμβάνουμε δεν μας βοηθά σε κάτι. 

Από το 31 Γράμματα από την κόλαση 

σσ. 144-145

1944 Το μεγάλο διαζύγιο του Λιούις δημοσιεύεται για πρώτη φορά στον Guardian, σε δεκαπέντε εβδομαδιαίες συνέχειες.