Ι.Ν Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου Πρεβέζης

Άρθρα γενικού ενδιαφέροντος

Από την ερχόμενη Δευτέρα μπαίνουμε σιγά σιγά στην τρίτη φάση της πανδημίας του νέου κορωνοϊού στη χώρα μας. Στην πρώτη φάση, όταν κλείσαμε τα πάντα για να περιορίσουμε την ανεξέλεγκτη εξάπλωση του ιού στο γενικό πληθυσμό και για να αποφύγουμε τις ουρές ψυγείων με πτώματα στους δρόμους, κάποιος θα έλεγε ότι τα πήγαμε αρκετά καλά.

Συγγραφέας: Γεωργακόπουλος Θοδωρής
Περισσότερα...

Πόσο συχνά δημιουργούμε μέσα μας μια ιδέα παράταιρη και στενή για την Αλήθεια του Θεού!

Και με τι έπαρση φανταζόμαστε πως η Αλήθεια του Θεού μπορεί να είναι ένας χώρος περιορισμένος σε όρια που δήθεν έχουν θεσπισθεί άπαξ και δια παντός από τους τάχα και ιδιοκτήτες του θείου νόμου.

Συγγραφέας: Noël Marie
Περισσότερα...

Η Νάρνια φέρνει στο επίκεντρο της προσοχή μας μια μεγάλη ποικιλία από κεντρικά χριστιανικά θέματα. Ωστόσο, η συζήτηση στις σελίδες που προηγήθηκαν, αναδεικνύει με ιδιαίτερη έμφαση τουλάχιστον τρία θέματα μέσα απ’ αυτή την ποικιλία.

Συγγραφέας: Williams Rowan
Περισσότερα...

6-8 Μαρτίου 1941

Οι σχέσεις ενός άντρα με τις γυναίκες μπορεί να είναι καθαρά σαρκικές (αυτό δεν μπορεί να γίνει βέβαια: αλλά, θέλω να πω, μπορεί να μη θέλει τίποτε άλλο να πάρει από μια γυναίκα, προκαλώντας μεγάλη βλάβη στην ψυχή (και στο σώμα) και των δυο τους),

Συγγραφέας: TOLKIEN J. R. R.
Περισσότερα...

H συνέντευξη που ακολουθεί δόθηκε από το σερ Στήβεν Ράνσιμαν, στο Ελσισιλντς της Σκωτίας, στον πατρογονικό πύργο του, τον Οκτώβρη του 1994, για λογαριασμό της ΕΤ3, στις δημοσιογράφους Χρύσα Αράπογλου και Λαμπρινή Χ. Θωμά. Για τεχνικούς λόγους, δεν «βγήκε» ποτέ στον αέρα.

Συγγραφέας: Runciman Steven
Περισσότερα...

Στο βιβλίο του «Βυζάντιο, Ένας άγνωστος κόσμος» (εκδ. Μεταίχμιο) ο Τζόναθαν Χάρις αποκαλύπτει με τρόπο γλαφυρό τις αντιφάσεις του βυζαντινού πολιτισμού.

Συγγραφέας: Μανδηλαρά Τίνα
Περισσότερα...

Ημερομηνία, 27 Φεβρουαρίου. Έτος, 1846. Τόπος, το Κοινοβούλιο της Μεγάλης Βρετανίας. Θέμα, οι περίφημοι Corns Laws, δηλαδή οι νόμοι που από το 1815 δεν άφηναν εντελώς ελεύθερη την εισαγωγή τροφίμων και σιτηρών στην χώρα θεσπίζοντας δασμούς και περιορισμούς.

Συγγραφέας: Ιωαννίδης Δ. Γιάννης
Περισσότερα...

Πρόσφατα και πριν προλάβουν να συμπληρωθούν έξι ώρες από την εμφάνισή της, με υπουργική απόφαση απαγορεύτηκε μια διαφημιστική εκστρατεία κατά των εκτρώσεων, που φιλοξενούνταν στους ειδικούς χώρους του Μετρό της Αθήνας. Το γεγονός αυτό φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των εκτρώσεων, την ελευθερία του λόγου και βέβαια την αντισύλληψη, που στην χώρα μας δεν θέλουμε να την γνωρίζουμε.

Συγγραφέας: Μοράρος Κώστας
Περισσότερα...

«Ο Μεσαίωνας αναζήτησε με επίμονο τρόπο ένα υλικό κριτήριο για την αγιότητα. Αυτή είναι η σημασία της αναζήτησης της φιλοσοφικής λίθου. Η πραγματική φιλοσοφική λίθος, το πραγματικό Γκράαλ είναι η Ευχαριστία. Ο Χριστός μάς υπέδειξε τι πρέπει να σκεφτόμαστε για τα θαύματα θέτοντας στο ίδιο το επίκεντρο της Εκκλησίας ένα θαύμα αόρατο και κατά κάποιον τρόπο συμβατικό (απλώς η σύμβαση είναι επικυρωμένη από το Θεό).

Συγγραφέας: Weil Simone
Περισσότερα...

 

            Τα δόγματα της πίστης δεν είναι πράγματα που μπορούν να πιστοποιηθούν. Είναι πράγματα που πρέπει να τα ατενίζει κανείς από κάποια απόσταση, με προσοχή, σεβασμό και αγάπη. Όπως το χάλκινο φίδι, η δύναμη του οποίου είναι τέτοια, ώστε όποιος το ατενίζει να αντλεί ζωή. Μία τέτοια προσωπική και αγαπητική ενατένιση έχει ως αποτέλεσμα να αναβλύσει στην ψυχή μία πηγή φωτός, που καταυγάζει όλες τις πτυχές της επίγειας ζωής του ανθρώπου. Τα δόγματα χάνουν αυτή τη δύναμη αμέσως, μόλις κάποιος επιχειρήσει να τα πιστοποιήσει.

Συγγραφέας: Weil Simone
Περισσότερα...

Χρήστου Λούκου - "Επιδημία και κοινωνία"

Σχόλια ανώνυμου συγγραφέα

 Στην μελέτη του Χρἠστου Λούκου "ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ - Η ΧΟΛΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΡΜΟΥΠΟΛΗ ΤΗΣ ΣΥΡΟΥ (1854)" που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Μνήμων", τ. 14, 1992 από την Εταιρεία Μελέτης Νέου Ελληνισμού (https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/mnimon/article/view/7870/7577) υπάρχουν μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία, που σχετίζονται με την επικαιρότητα που αντιμετωπίζουμε αυτές τις μέρες. 

Μερικά μόνο είναι αυτά:

Συγγραφέας: Λούκος Χρήστος
Περισσότερα...

Ρενέ Ζιράρ

από το First Things,τχ 62 (Απρίλιος 1996)

Από τότε που πρωτοεμφανίστηκε ο χριστιανισμός, η ομοιότητα των Ευαγγελίων με ορισμένους μύθους χρησιμοποιήθηκε σαν επιχείρημα εναντίον της χριστιανικής πίστης. Οι παγανιστές απολογητές του επίσημου πανθεϊσμού της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας υποστήριζαν, ότι η ιστορία για το θάνατο και την ανάσταση του Ιησού δεν διέφερε ουσιαστικά από τους μύθους του Διονύσου, του Όσιρη, της Άττιδος, κ.λπ. Παρ’ όλα αυτά δεν κατόρθωσαν ν’ αναχαιτίσουν την προέλαση του χριστιανικού κύματος. Τα τελευταία διακόσια χρόνια όμως, καθώς οι ανθρωπολόγοι ανακάλυψαν σε όλο τον κόσμο ιδρυτικούς μύθους που φαίνεται να μοιάζουν στο Πάθος και την Ανάσταση του Ιησού, η ιδέα ότι ο χριστιανισμός είναι κι αυτός ένα μύθος μοιάζει επιτέλους να επικρατεί … ακόμα και μεταξύ χριστιανών πιστών.

Συγγραφέας: Girard Rene
Περισσότερα...

 

U2-Μπόνο

 

Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του στον πρόεδρο της οργάνωσης «προσήλωση στην οικογένεια» (FOTF) Τζιμ Ντάλι (Jim Daly), ο επικεφαλής του συγκροτήματος U2 Μπόνο (Bono) αντήλλαξε σχόλια για τη Βίβλο και αστεϊσμούς για τη μουσική, τη θεολογία και τον ρόλο των ευαγγελικών στον αγώνα κατά του AIDS.

Περισσότερα...

Τον παππού μου, τον Κώστα (Κωνσταντίνο Τρεμπέλη), δεν τον γνώρισα· πέθανε πριν γεννηθώ, το 1950, στα 72 του. Έζησε ανάμεσα σε  δυο αιώνες, ανάμεσα σε δυό πολέμους, βίωσε πολέμους και κατοχή.

Συγγραφέας: Ξενάκη Ελένη
Περισσότερα...

8 Ιουλίου 2018

Η θεραπευτική αποστολή της Εκκλησίας δεν είναι να δημιουργήσει μια εναλλακτική θρησκευτική ιατρική έναντι της επιστημονικής ιατρικής, αλλά ούτε και να προσφέρει ένα είδος γλυκερής συναισθηματικής παρηγοριάς στον πάσχοντα.

Συγγραφέας: Κοφινάς π.Σταύρος
Περισσότερα...

Ψυχής Δρόμοι, τ.15,2018

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε από μία φοιτήτρια 21 ετών, που γεννήθηκε στην Αλβανία και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα σε ηλικία 8 ετών.

Συγγραφέας: Αγνώστου συγγραφέως
Περισσότερα...

[Με αφορμή τις απορίες...το σοκ...την θλίψη...τα αδιέξοδα....,και τα θέματα που γέννησε και θα γεννάει η απρόοπτη αιφνίδια και οδυνηρή αναχώρηση του φίλου Ηλία Κ.]

(…) Λες πως όταν βρίσκεσαι μπροστά σε μια ανθρώπινη οδύνη που σου φαίνεται παράλογη και περιττή, τότε σε «κατακλύζουν ποταμοί συγκίνησης κι ένα αίσθημα ότι είναι πάνω από τις δυνάμεις σου». Συμφωνώ. Κι ο μόνος λόγος για τον οποίο θα σου πρότεινα να κρατήσεις σε χαμηλούς τόνους τα συναισθήματά σου, είναι ότι μπορεί να μην είναι ώρα να εκδηλωθούν, ή μπορεί να σε καταπονήσουν. Πάρα πολύ χειρότερη κατάσταση είναι όταν αναγνωρίζεις μεν ότι όλος αυτός ο πόνος είναι «παράλογος και περιττός», αλλά δεν μπορείς να νιώσεις καμιά συγκίνηση, ή όταν αναγνωρίζεις πως τα συναισθήματά σου δεν είναι γνήσια.

Συγγραφέας: Rhees Rush
Περισσότερα...

Πάνω από μισό αιώνα, μετά από τη δέσμευση που είχαν υπογράψει μια ομάδα επισκόπων, μελών της Β΄ Βατικανής Συνόδου, να ζήσουν με απλό τρόπο ζωής κοντά στον λαό τους, τώρα μια νέα ομάδα συμμετεχόντων στη Σύνοδο Επισκόπων για τον Αμαζόνιο (6-27 Οκτ 2019) υπέγραψε νέο σύμφωνο, επίσης στις κατακόμβες της αγίας Domitilla!

Συγγραφέας: Αγνώστου συγγραφέως
Περισσότερα...

 Περασμένη βραδυνή ώρα, έχει μόλις τελειώσει η επίσημη τράπεζα της Πανορθόδοξης διάσκεψης που διεξάγεται στο συνεδριακό μεγάλου γυναικείου Μοναστηρίου,

Συγγραφέας: Μαρτζούχος π.Θεοδόσιος
Περισσότερα...

Εκείνοι που πλησιάζουν τον θάνατο, ανακαλύπτουν μερικές φορές πως η εμπειρία του “μετά”, τούς έχει ήδη προσφερθεί εδώ και τώρα, από την ίδια την εμπειρία της ζωής. Η ίδια η ζωή δεν μας περιφέρει άραγε από το ένα “μετά” στο άλλο, στο “μετά” από εμάς, στο μετά τις βεβαιότητές μας, στο μετά τις κρίσεις μας, στο μετά τους εγωϊσμούς μας, στο μετά τα προσχήματα; […]
Συγγραφέας: Ιωαννίδης Δ. Γιάννης
Περισσότερα...

Πριν από μισό αιώνα και πλέον, όταν ήμουν ακόμη παιδί, θυμάμαι ότι άκουγα πολλούς ηλικιωμένους να δίνουν την ακόλουθη εξήγηση για τι μεγάλες συμφορές που είχαν βρει τη Ρωσία: οι άνθρωποι ξέχασαν τον Θεό, γι’ αυτό έγιναν όλα αυτά.

Συγγραφέας: Solzenitsyn Aleksandr
Περισσότερα...

 

Είναι άσχημο και οδυνηρό να… περιπλακείς στα δίχτυα μιας ευσεβούς απάτης (fraus pia). Να ξέρεις και να φοβάσαι. Να μασάς τα λόγια σου και να απεραντολογείς… αοριστολογώντας! Να αγχώνεσαι από την παροιμία «τα σύκα σύκα και η σκάφη σκάφη» και ακόμα «χειρότερα» να σε συντρίβει ο λόγος του Χριστού «το ναι ναι και το ου ου» και η τρομερή Του διάγνωση: «Γνωρίστε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει».

Συγγραφέας: Μαρτζούχος π.Θεοδόσιος
Περισσότερα...

 R&N: Το “Στοίχημα του Αγίου Βενέδικτου“** για το οποίο αρχίζουμε να μιλάμε στη Γαλλία χάρη στο βιβλίο σας, συζητήθηκε επί μακρόν από τους χριστιανούς στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το βιβλίο σας είναι καρπός της προσωπικής σας εξέλιξης;

Συγγραφέας: Dreher Rod
Περισσότερα...

Victor E. Frankl, Εκδ. ΤΑΜΑΣΟΣ

 Κι όμως δεν είναι απόλυτα ακριβές να πούμε πως το ανθρώ­πινο σεξ είναι κάτι περισσότερο από απλό σεξ. Όπως έδειξε ο ηθολόγος Irenaeus Eibl-Eibesfeldt, σε μερικά σπονδυλωτά η σεξουαλική συμπεριφορά εξυπηρετεί τη συνοχή της ομάδας -και αυτή είναι ειδικά η περίπτωση των βιολογικών προγόνων του ανθρώπου- εκείνων των πρωτευόντων θηλαστικών που ζουν σε ομάδες· έτσι σε μερικούς πιθήκους η σεξουαλική πράξη εξυπηρετεί κάποτε αποκλειστικά κοινωνικό σκοπό· στους ανθρώπους, δηλώνει ο Eibl-Eibesfeldt, δεν υπάρχει αμφιβολία πως η σεξουαλική πράξη εξυπηρετεί όχι μόνο τη διαιώνιση του είδους αλλά και τη μονογαμική σχέση μεταξύ των συζύγων.

Περισσότερα...

Jessica Bennett

Η ιδέα για ένα βιβλίο που να αφορά την κουλτούρα του πορνό ήρθε στον Κέβιν Σκοτ (Kevin Scott) τη μέρα που η κόρη του αποφάσισε πως έπρεπε απαξάπαντος να αποκτήσει ένα πόνι «Μπρατζ». Επί μήνες το πεντάχρονο κορίτσι τον παρακαλούσε να της πάρει μία κούκλα «Μπρατζ» -με τακούνι-στιλέτο, δικτυωτό καλτσόν, μίνι φούστα, και πελώρια κουταβίσια μάτια στο υπερμέγεθες κεφάλι. Αλλά το βλέμμα της κούκλας φαινόταν στον Σκοτ κάπως υπερβολικά σέξι για ένα προνήπιο, κι έτσι αποφάσισαν με τη σύζυγό του να πάρουν στην κόρη τους μία άλλη κούκλα, που ικανοποίησε τη μικρή μια χαρά. Μόνο που λίγους μήνες αργότερα, η «Μπρατζ» έβγαλε τη σειρά της «μωρά Μπρατζ». «Αν οι κούκλες Μπρατζ έμοιαζαν με εκπορνευόμενες Μπάρμπι, αυτά τα "μωρά" έμοιαζαν επίσης να εκπορνεύονται!» ξεσπάει ο Σκοτ.

Συγγραφέας: Bennett Jessica
Περισσότερα...

Επεξηγηματικές εισαγωγικές

σκέψεις για τους... σκανδαλησθησομένους!

 

Για τον Χριστό και την Εκκλησία ο κάθε άλλος είναι υπόθεση που αξίζει την θυσία και την αγάπη. Ο Χριστός ταύτισε τον εαυτό του με «κάθε άλλον» (Ματθ. κεφ. 25). Έτσι και οι ερωτικές σχέσεις που έχουν την ιδιοτυπία της αμεσότητας και της εγγύτητας περισσότερο από κάθε άλλο είδος επικοινωνίας, για τον Χριστό και την Εκκλησία, νοούνται μόνο όταν υπάρχει η αποκλειστική δέσμευση και η θυσιαστική αξιολόγηση του άλλου, όταν η σχέση είναι η συνάντηση και όχι απλώς εκτόνωση. Η εγωκεντρική μας εποχή βέβαια, πάνω απ’ όλα έχει τις "ατομικές" ικανοποιήσεις, ψυχοσωματικά!

Συγγραφέας: Gavrieli Ran
Περισσότερα...

To τελευταίο πράγμα που θέλεις να ξέρεις για το παιδί σου είναι ότι βλέπει τσόντα. Είναι μια γνώση που προτιμάς να απωθήσεις, ιδανικά επ’ άπειρον, εκτός και αν ανήκεις στην ολιγομελή κατηγορία γονέων που είναι υπερβολικά ανοιχτοί γύρω από θέματα σεξ και θέλουν να τα ξέρουν όλα εν ανατριχιαστική λεπτομέρεια, συχνά φέρνοντας το παιδί τους σε απόγνωση. Περίπου όπως η αχαλίνωτη single mum και sex therapist (απίθανη στον ρόλο η Γκίλιαν Αντερσον) στο «Sex Education» του Netflix , που από ότι μαθαίνω κάνει θραύση και στους έλληνες εφήβους.

Συγγραφέας: Παπαδημητρίου Λένα
Περισσότερα...

C.S.Lewis

 ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΟΤΗΤΟΣ

Μια εισαγωγή στο βιβλίο του George MacDonald: Phantastes

Όλα όσα ξέρω για τον George MacDonald τα έχω μάθει ή από τα δικά του βιβλία ή από τη βιογραφία (George MacDonald και η σύζυγός του) την οποία ο γιός του Dr. Greville MacDonald δημοσίευσε το 1924. Ούτε έχω μιλήσει (παρά μόνον μια φορά) με κάποιον, που τον είχε γνωρίσει! Επομένως, για τα λίγα πράγματα που πρόκειται να αναφέρω βασίζομαι εξ ολοκλήρου στον Dr. MacDonald.

Έχουμε ακούσει από τον Φρόυντ και άλλους για εκείνες τις διαστροφές στο χαρακτήρα και τον λανθασμένο τρόπο σκέψης που προέρχονται από τις «πρώιμες» συγκρούσεις του άνδρα με τον πατέρα του. Το πιο σημαντικό πράγμα που μπορούμε να γνωρίζουμε για τον George MacDonald είναι, ότι όλη η ζωή του αποδεικνύει το αντίθετο. Η σχεδόν τέλεια σχέση με τον πατέρα του, ήταν η γήινη ρίζα για όλη τη σοφία του. Από τον ίδιο τον πατέρα του πρωτοέμαθε, όπως λέει, ότι η Πατρότητα πρέπει να είναι στον πυρήνα του σύμπαντος. Έτσι ήταν προετοιμασμένος μ’ έναν ασυνήθιστο τρόπο, να διδάξει εκείνη τη θρησκεία, όπου η σχέση του Πατέρα και του Γιού είναι η πιο  σημαντική απ’ όλες τις σχέσεις.

Συγγραφέας: Lewis C.S.
Περισσότερα...

Η χριστιανική πίστη δεν περιορίζεται να επιβιώνει. Δεν είναι όπως θα λέγαμε για τους Δρυίδες, αν κατάφερναν να επιβιώσουν κάπου τα τελευταία δυο χιλιάδες χρόνια. Διότι αυτό συμβαίνει στην Ασία και αυτό συνέβη στην αρχαία Ευρώπη, όπου οι μυθολογίες και οι φιλοσοφίες περπατούσαν η μια δίπλα στην άλλη χωρίς ποτέ να συναντώνται και να συμφιλιώνονται.

Συγγραφέας: Chesterton G. K.
Περισσότερα...

[…] Όμως εκείνο το μικρό επεισόδιο έμεινε χαραγμένο στο μυαλό μου σαν ένα είδος παραβολής, που εξηγεί για ποιο λόγο τόσες και τόσες σημερινές Ιστορίες της Ανθρωπότητας αρχίζουν με τη λέξη «εξέλιξη» και, μαγνητισμένες από αυτήν, συνεχίζουν με μια όχι και τόσο αυστηρή λογικά έκθεση ιδεών λες και τους αρκεί η πρώτη λέξη για να πιστεύουν πως τα λένε καλά και στη συνέχεια.

Συγγραφέας: Chesterton G. K.
Περισσότερα...

Θεόδωρος Ι. Ζιάκας

(Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε ως πρόλογος στο βιβλίο του Πάνου Τζώνου: Ιλιάδα ο κόσμος μας, εκδ. Εξάντας, Αθήνα 2003.)

 

Το βιβλίο αυτό διαπιστώνει ότι το σύστημα κοσμοθεωρητικού προσανατολισμού, που προσφέρει το κείμενο της Ιλιάδας για τον κόσμο της Ιωνίας του 8ου π.Χ. αιώνα, παραμένει αξιόπιστο και για τον σύγχρονο δικό μας κόσμο. Το ίδιο διαπιστώνει και για το Ευαγγελικό κείμενο, ένα κείμενο τον 1ου και του 2ου αιώνα μ.Χ., όπως τουλάχιστον το προσέλαβαν οι Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας.

Συγγραφέας: Ζιάκας Θεόδωρος
Περισσότερα...

Ο όρος φονταμενταλισμός χρησιμοποιείται σήμερα για μια κατηγορία ιδεολογικών και πολιτικών κινημάτων που εμφανίζονται έπειτα από τη δεκαετία του ’60. Έχει σαφώς υποτιμητική χροιά και υποσημαίνει κάτι το εξαιρετικά επίφοβο.

Συχνά διαβάζουμε ότι ο φονταμενταλισμός αποτελεί τον «υπ’ αριθμό ένα» εχθρό της Δύσης, ύστερα από την κατάρρευση του κομμουνισμού.

Τι είναι ωστόσο ο φονταμενταλισμός; Αντιπροσωπεύει πράγματι κάτι το εξ ορισμού εσφαλμένο και κακό; Είναι πράγματι τόσο φοβερός όσο τον παρουσιάζουν;

Συγγραφέας: Ζιάκας Θεόδωρος
Περισσότερα...

Tο ερώτημα "γιατί νίκησε ο χριστιανισμός;" είναι ισοδύναμο με το ερώτημα "γιατί έγιναν οι Έλ­ληνες χριστιανοί;". Η ταύτιση των δύ­ο ερωτημάτων δεν είναι αυθαίρετη. Αν δεν γίνονταν οι Έλληνες χριστια­νοί δεν θα γίνονταν ούτε οι Ρωμαίοι. Και με δεδομένη την άρνηση των Ε­βραίων και την αδιαφορία των άλλων κολεκτιβιστικών λαών της Ανατολής, χριστιανισμός δεν θα υπήρχε. Η ορ­γανική αυτή συνάφεια κάνει το ερώ­τημα "γιατί νίκησε ο χριστιανισμός;" θεμελιώδες πρόβλημα της ελληνικής ταυτότητας.

Συγγραφέας: Ζιάκας Θεόδωρος
Περισσότερα...

(β’ Κοντάκιο Ἀποτομῆς Κεφαλῆς Προδρόμου)

 

Επίμετρο από τον Θεόδωρο Ζιάκα στο βιβλίο του C. S. Lewis «Το μεγάλο Διαζύγιο», δηλαδή σχόλια στον εκούσιο και αυτοπροαίρετο χωρισμό του ανθρώπου από τον Θεό.

Συγγραφέας: Ζιάκας Θεόδωρος
Περισσότερα...

 

Oι απαντήσεις στις ερωτήσεις δόθηκαν από τον C.S. Lewis στις 18 Απριλίου 1944 στα κεντρικά γραφεία της εταιρείας Electric and Musical Industries Ltd.

Συγγραφέας: Lewis C.S.
Περισσότερα...

Πριν μερικά χρόνια ο φόβος της ‘πανδημικής γρίπης’ ήταν διάχυτος σε όλο τον κόσμο και είχε οδηγήσει σ’ αυτό που στη βιβλιογραφία ονομάσθηκε ‘συναισθηματική επιδημία’ [1]. Κανείς δεν φανταζόταν ότι το ίδιο φαινόμενο θα εκδηλωνόταν σε υπερθετικό βαθμό τόσο σύντομα.

Συγγραφέας: Παπαγιάννης Αντώνης
Περισσότερα...

του Eric Sammons

6 Ιανουαρίου 2017

 

Η πρόσφατη ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε Σιωπή, βγήκε στις αίθουσες την προηγούμενη βδομάδα με πολύ καλές κριτικές. Η ταινία, βασισμένη στο βιβλίο του Σιουσάκου Έντο[1], είναι η φανταστική ιστορία ενός Ιησουίτη ιερέα τον 17ο αιώνα, ο οποίος ταξιδεύει στην Ιαπωνία για να ανακαλύψει τι έχει συμβεί στον ιεραπόστολο μέντορά του, για τον οποίο υπάρχουν φήμες ότι έχει αποστατήσει από την χριστιανική πίστη.

Συγγραφέας: Sammons Eric
Περισσότερα...

Του Franco Zeffirelli - The Guardian

Οταν ήμουν παιδί το πιο δημοφιλές τραγούδι την Ιταλία ήταν ένα που έλεγε: «Είναι ο Μπρουνέρι ή είναι ο Κανέλα;» Ηταν εμπνευσμένο από μια δίκη που είχε συναρπάσει ολόκληρη την Ιταλία.

Περισσότερα...

«(…) Οι επιστήμονες στο πεδίο της “τεχνητής νοημοσύνης” υποστηρίζουν πως οι μηχανές τους μπορούν ν’ αναγνωρίζουν και να ταυτοποιούν αντικείμενα, να κάνουν επιλογές και να παίρνουν αποφάσεις, κοντολογίς να σκέφτονται.

Περισσότερα...

[fluid][html css_xs="width:100%;"]

«Ο μηχανισμός με τον οποίο μια πολύ σκληρή κατάσταση μάς αποκτηνώνει, βρίσκεται στο ότι η ενέργεια που μας παρέχουν τα ευγενή συναισθήματα είναι, γενικά, περιορισμένη. Αν η κατάσταση απαιτεί να πάμε πέρα από αυτήν, ζητάμε τη συνδρομή κατώτερων συναισθημάτων (φόβος, πόθος, δόξα, τιμές), που είναι πλουσιότερα σε ενέργεια.

Περισσότερα...

Διαβάζοντας την επιστολή απάντηση απολογία του κυρίου Πέτρου Κωστόπουλου για το κλείσιμο της ΙΜΑΚΟ  έκανα μερικες σκέψεις ψύχραιμες χωρίς ίχνος χαιρεκακίας , μερικες στιγμες μάλιστα ένοιωσα μια βαθειά θλίψη για τις στενοχώριες τις  έννοιες και τα δυσβάσταχτα βάσανα που περνά κάποιος άνθρωπος που  υπήρξε μέχρι πρότινος ο γκουρού της ανεμελιάς και της ελαφράδας για ένα μεγάλο κομμάτι της νεοελληνικής μας κοινωνίας.

Συγγραφέας: Αγγελάκας Γιάννης
Περισσότερα...

«Αυτή τη στιγμή επιτελείται ένα έγκλημα» καταγγέλλει εθελόντρια παιδιάτρος από το ΚΥΤ της Λέρου

"Όλα τα παιδιά του hotspot, ειδικά τα άστεγα, ήταν γεμάτα από τσιμπήματα ψύλλων -σαν να είχαν ευλογιά- μερικά επιμολυσμένα.

Συγγραφέας: Μαϊλη Άννα
Περισσότερα...

Ι Πριν καλά – καλά τελειώσει ο δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, ο σημαντικός Άγγλος συγγραφέας C . S . Lewis εξέδωσε, το 1944, το μυθιστόρημα του Perelandra , θέλοντας να διηγηθεί ξανά την ιστορία του Κήπου της Εδέμ.

Συγγραφέας: Λουδοβίκος π.Νικόλαος
Περισσότερα...

 Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα (και αιρετική) συνέντευξή του στο περιοδικό Le Point, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου βιβλίου «Εκπαιδεύοντας τα παιδιά»

 Στο καινούργιο του βιβλίο,«Εκπαιδεύοντας τα παιδιά» (Odile Jacob), ο πιο γνωστός παιδίατρος στη Γαλλία εξηγεί γιατί τα παιδιά μας είναι χειρότερα από πριν και ενθαρρύνει τους γονείς να αναλάβουν χωρίς φόβο τον ρόλο του καθοδηγητή.

Συγγραφέας: Naouri Aldo
Περισσότερα...

Του Κ. ΜΥΓΔΑΛΗ[*]

 

Με όλο τον σεβασμό προς την ψυχούλα του π. Βησσαρίωνα, του οποίου το σώμα φαίνεται πως θα ταλαιπωρείται εις το διηνεκές, και προς τους μοναχούς της μονής της μετανοίας του, τους οποίους δεν γνωρίζω, θέλω να επισημάνω πως αυτά που συμβαίνουν στις μέρες μας είναι αφ' ενός υπερβολικά, αφ' ετέρου και επικίνδυνα.

Περισσότερα...

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ

17.06.2016 : 13:02

Υπάρχουν άραγε χριστιανοί στο Κατάρ; Και πόσοι να είναι άραγε σ’ αυτή τη χώρα της απόλυτης μοναρχίας; Ελάχιστοι, αν βέβαια δεν σφάλλει η εγκυκλοπαίδεια (της Εκδοτικής Αθηνών) που ενημερώνει πως «η ολότητα σχεδόν του γηγενούς πληθυσμού και ένα μεγάλο μέρος των μεταναστών είναι μουσουλμάνοι σουνίτες». Αυτό το ισχνότατο «σχεδόν» αφορά η διένεξη δύο πατριαρχείων, που ερίζουν για την «πνευματική δικαιοδοσία επί του Κατάρ». Το Πατριαρχείο της Αντιοχείας κατήγγειλε την εισπήδηση των Ιεροσολύμων στα δικά του πνευματικά εδάφη και, ενοχλημένο, αποφάσισε να μη συμμετάσχει στη Σύνοδο της Ορθοδοξίας στην Κρήτη. Και «έλεος» να πει εδώ κάποιος μη αξιωματούχος της χριστιανοσύνης, και «Σώσον, Κύριε», θα το ’χει το δίκιο του. Γιατί είναι αδύνατο να κατανοήσει κανείς –και πολύ περισσότερο να συγχωρήσει– μια φιλονικία για το σχεδόν μηδέν. Αν οι ευλογημένοι διαφωνούν για τα τριτεύοντα, πώς θα ομονοήσουν στα μείζονα;

Περισσότερα...

π. Αντώνιος Πινακούλας

Η συζήτηση σχετικά με το αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ουκρανίας γίνεται με δεδομένα δύο πράγματα. Στην Ουκρανία διεξάγεται πόλεμος μεταξύ της κυβερνήσεώς της και των ανατολικών επαρχιών που επιχείρησαν να αποσχιστούν και το έχουν σχεδόν επιτύχει. Ο πόλεμος διεξάγεται στα πλαίσια της «εμφύλιας» σύγκρουσης Ρωσίας και Ουκρανίας που άρχισε με την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και συνεχίζεται με διάφορους τρόπους. Πόλεμος σημαίνει θάνατος, μίσος και καταστροφή με ότι αυτά συνεπάγονται. Το δεύτερο δεδομένο είναι η εμπλοκή της πολιτικής που ενδιαφέρει άμεσα και κατευθείαν το ρωσικό κράτος και τους αντιπάλους του σε διεθνές επίπεδο. Οι πρέσβεις των κρατών πηγαινοέρχονται στα γραφεία των προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών μεταφέροντας απόψεις και επιστολές των ηγετών των κρατών τους με αποτέλεσμα οι πολιτικές πιέσεις γύρω από το θέμα μας να είναι τεράστιες. Όταν άνθρωποι σκοτώνονται και οι προκαθήμενοι των Εκκλησιών πιέζονται πολιτικά, τα πράγματα στενεύουν, οι συζητήσεις είναι πολυτέλεια και τα επιχειρήματα χάνουν την αξία τους. Τα παραπάνω δεδομένα δεν συντρέχουν απλά, αλλά γίνονται καθοριστικά για την πορεία των πραγμάτων.

Περισσότερα...

Η σχετικά πρόσφατη αναγνώριση δικαιωμάτων προσωπικότητας στον ποταμό Whanganui από την κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας θύμισε σε όλους μας ότι, παρά τις επίμονες παρανοήσεις, ακόμη κι αυτό που συνήθως ονομάζουμε φυσικό πρόσωπο συνιστά –αν κοιτάξει κανείς προσεκτικά— νομικό πρόσωπο.

Συγγραφέας: Κώτσογλου Κυριάκος Ν.
Περισσότερα...

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου   

  

Δρ. Θεολογίας, Διευθυντής του περιοδικού «Σύναξη»

Διδάσκων (ΕΔΙΠ) στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθήνας     

                                                        

Ποια μπορεί να είναι η στάση της Εκκλησίας απέναντι στο ερώτημα της «εθνικής συνεννόησης»;

 

Πιθανολογώ ότι η απάντηση εκ μέρους εκκλησιαστικών ανθρώπων αναμένεται πανεύκολη και στερεότυπη: «Η Εκκλησία πάντα πρωτοστάτησε στους εθνικούς αγώνες», «Η Εκκλησία είναι εθναρχούσα», ή ακόμα «Ορθοδοξία και ελληνικό έθνος ταυτίζονται». Κατά την ταπεινή μου άποψη, ωστόσο, ακριβώς το γεγονός ότι αυτές οι απαντήσεις αναμένονται ως αυτονόητες, μάλλον αποτελεί πρόβλημα για μια στιβαρή προσέγγιση.

Συγγραφέας: Παπαθανασίου Θανάσης
Περισσότερα...

Έχει ιστορία πενήντα πέντε χρόνων το συνημμένο κείμενο. Γράφτηκε σχεδόν πριν δύο γενεές. Συγχρόνως έχει τη φρεσκάδα και τον δυναμισμό ζωντανού λόγου, γιατί εκφράζει μια θεολογία όπως πρέπει να είναι η θεολογία: Πρόταση ζωής και τρόπο ζωής! Όχι σχολαστικισμοί νομικίστικοι και φόρμες ομοιομορφίας, που δίνουν ψευδαισθήσεις συνέπειας στην... Παράδοση, παραβαίνοντας αυτό που ο Άγιος ιερομάρτυρας Κυπριανός μας φωνάζει, ότι «Ο Χριστός είπε ότι είναι η Αλήθεια, όχι η συνήθεια».

Συγγραφέας: Hallinan Paul J.
Περισσότερα...

Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας: η πλειονότης των Ελλήνων είναι Ορθόδοξοι. Όχι Ελληνορθόδοξοι (άλλωστε για την πούρα Ορθοδοξία ο εθνισμός είναι αίρεση), αλλά Ορθόδοξοι. (Ελληνορθόδοξες Εκκλησίες υπάρχουν αλλού και αφορούν κυρίως αλλοεθνείς).

 

     Οι Έλληνες είναι Ορθόδοξοι με δύο τρόπους. Ο πρώτος αφορά τον πολύ λαό και έγκειται στη χαλαρή σχέση που έχουν οι Έλληνες με το (επίσης χαλαρό ως προς τους κανόνες του) Ορθόδοξο δόγμα, ενώ κυρίως ταυτίζονται με την Ορθοδοξία ως προς το τελετουργικό της, που μέσα στους αιώνες έγινε ταυτοτικό στοιχείο και αγλάϊσμα του ρωμαίικου πολιτισμού.

Συγγραφέας: Στάθης
Περισσότερα...

του Jonatan Soriano

 Η Ζάζα Λίμα (Zaza Lima), διευθύντρια της ΡΜΙ, αναλύει την προσφυγική κρίση από τη βιβλική της προοπτική. «Διατρέχουμε τον κίνδυνο να έχουμε μια θεολογία καταναλωτισμού, η οποία αποφεύγει τον πόνο».

Από τη Βραζιλία μέχρι την Τυνησία, μέχρι την Ασία, το Μαρόκο, την Ουγκάντα ή την Γερμανία, το διαβατήριο της Ζάζα Λίμα έχει πολλές φωτογραφίες, αλλά οι ομορφότερες αναμνήσεις έχουν να κάνουν με τους ανθρώπους που έχει συναντήσει σε όλες αυτές τις χώρες.

Κλινική ψυχολόγος, θεολόγος και διευθύντρια της ΡΜΙ International — μιας διακονίας η οποία εργάζεται ανάμεσα σε μουσουλμάνους - έχει ξοδέψει 17 χρόνια στη Βόρεια Αφρική, όπου ερχόταν σε επαφή με ανθρώπους σε ευάλωτες καταστάσεις, που βρίσκονταν μακριά από τα σπίτια τους και είχαν ανάγκη από καταφύγιο.

Η Lima ομολογεί ότι η αλλαγή στάσης της Ευρώπης, αναφορικά με τη διαχείριση των συνόρων της, την τρομάζει, αλλά πιστεύει ότι υπάρχουν ακόμα ευκαιρίες να αντιστραφεί η κατάσταση.

Βιώνουμε μια «ανθρωπιστική κρίση», λέει. «Ίσως έχουμε να μάθουμε πολλά από μια θεολογία σύμφωνα με την οποία η Εκκλησία δεν πρέπει να θεωρεί τον εαυτό της θύμα, επειδή υποφέρει, αλλά να καλωσορίζει τη δοκιμασία ως μέρος της φύσης της».

Συγγραφέας: Soriano Jonatan
Περισσότερα...

Εισαγωγικές σκέψεις του εκδότη του Περιοδικού "Αστήρ της Ανατολής",  της Διαμαρτυρόμενης Θεολογίας κ. Μελέτιου Μελετιάδη, στο τεύχος 5/Μάιος 2018.

Κείμενο ψύχραιμο και ουσιαστικά θεολογικό που νομίζουμε ότι μας είναι χρήσιμο όλων!

Είμαστε χωρισμένοι ατυχώς και δεν ... "μιλάμε", όμως αυτό δεν μας κάνει λιγότερο αδέρφια!

..........................
Συγγραφέας: Μελετιάδης Μελέτιος
Περισσότερα...

Ευάγγελος Νιάνιος

"Πανήγυρις φαιδρά, ιερά πανδαισία, δεύτε πιστοί μεθέξωμεν· ακραιφνής Φράγκος και γαρ ημάς συγκαλείται, εστιάτωρ ων πνευματικός, ού η τράπεζα γέμει ελληνικών εδεσμάτων"… Το βιβλίο του Ρεζίς Ντεμπραί «Ζωή και θάνατος της εικόνας» – περί αυτού πρόκειται – που πρωτοκυκλοφόρησε το 1992 είναι ένας ύμνος στην αιώνια – ειδωλολατρική και ορθόδοξη – Ελλάδα. Και όμως διαπραγματεύεται ένα καθόλα σύγχρονο θέμα: τις γεωπολιτικές διαστάσεις της εικόνας. Aυτό που εντυπωσιάζει στο βιβλίο δεν είναι ο εκθειασμός των Αρχαίων προγόνων μας – δεν είναι ο πρώτος που το κάνει και άλλοι ίσως τον ξεπερνούν σε επαίνους – αλλά ο ανυπόκριτος εγκωμιασμός των Ελλήνων Πατέρων της Εκκλησίας, από τον Μέγα Αθανάσιο μέχρι τον άγιο Νικηφόρο, τον Πατριάρχη και η αναγνώριση ότι η νίκη των εικονολατρών επί των εικονομάχων συνιστά μέγιστη πολιτισμική κατάκτηση. Η διεισδυτική του ματιά συνδυάζει την κοινωνιολογική κριτική και το θεολογικό σχόλιο.

Συγγραφέας: Νιάνιος Ευάγγελος
Περισσότερα...

.....

Ο χριστιανισμός είναι μια θρησκεία για σκλάβους. Είναι η θρησκεία των πενήτων, των φτωχών, των κατατρεγμένων, των αδύναμων, ευάλωτων και ελλειμματικών ανθρώπων. Σήμερα επικρατεί η πεπλανημένη άποψη ότι η πίστη είναι ένα καταφύγιο που σε προφυλάσσει από τον πόνο. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Η πίστη είναι ταυτόχρονα παρηγοριά και αγωνία. Ποιος μπορεί να νιώσει τι σημαίνει η σιωπή του Θεού, εκτός από τον πιστό; Ένα πάρα πολύ οδυνηρό συναίσθημα. Για μένα προσωπικά, η πίστη αποτελεί ένα στοιχείο συγκροτητικό, άρα εξ ορισμού κάτι που δεν μπορείς να απαρνηθείς. Ο πιστός μετέχει σ' έναν κόσμο χειρονομιών, τελετουργίας, στον οποίο πρώτα πράττει και μετά κατανοεί.

Συγγραφέας: Ζουμπουλάκης Σταύρος
Περισσότερα...

Της Ειρήνης Κουτελάκη

δημοσιεύθηκε στο τεύχος αρ. 1114 του περιοδικού «Ανοιχτοί Ορίζοντες» (διμηνιαίο καθολικό περιοδικό κοινωνικού και θρησκευτικού προβληματισμού των Ιησουιτών).

 

ΕΝΘΕΤΑ (λόγια που είπε)

«Ως χριστιανός δεν πιστεύω σε έναν θάνατο χωρίς ανάσταση. Εάν με σκοτώσουν, θα αναστηθώ στο λαό του Ελ Σαλβαδόρ. Η φωνή μου θα εξαφανιστεί, αλλά ο λόγος μου, που είναι [ο λόγος] του Χριστού, θα παραμείνει»

«Ένας επίσκοπος μπορεί να πεθάνει, αλλά η εκκλησία του Θεού, που είναι ο λαός, δεν θα πεθάνει ποτέ».

«Μια Εκκλησία που δεν διώκεται, αλλά στην πραγματικότητα απολαμβάνει τα προνόμια και την υποστήριξη του κόσμου, είναι μια Εκκλησία που θα πρέπει να φοβάται, διότι δεν είναι η αληθινή Εκκλησία του Ιησού Χριστού»

Συγγραφέας: Romero Óscar
Περισσότερα...

Οι άνθρωποι είναι ουσιαστικά ζώα κοινωνικά, γιατί στο τέλος, είναι η καρδιά που δίνει νόημα στη ζωή. 

Γιατί αισθανόμαστε τόσο κοντά στα σκυλιά; Τα σκυλιά δεν μπορούν να μιλήσουν ή να σκεφτούν. Δεν μπορούμε να έχουμε διανοητική συζήτηση μαζί τους. Αλλά οι άνθρωποι αγαπούν τα σκυλιά (ως φίλους και σχεδόν ως μέλη της οικογένειας) επειδή τα σκυλιά είναι κοινωνικά ζώα με μεγάλη καρδιά. Εάν είχατε διαβάσει ένα σπουδαίο βιβλίο πριν από 20 χρόνια και εάν ο αγαπημένος σας σκύλος ψόφησε πριν από 20 χρόνια, τι θα θυμάστε με βαθύτερα συναισθήματα; Το σκυλί φυσικά ... ακόμα κι αν το βιβλίο έχει πνευματικές ιδέες ενώ ο σκύλος όχι.

Συγγραφέας: Αγνώστου συγγραφέως
Περισσότερα...

– της Σερένα Νομικού

Με την εγκληματικότητα να αυξάνεται συνεχώς, με τις συμμορίες μεταναστών να δρουν ανεξέλεγκτα και με τις απαγορευμένες ζώνες να πολλαπλασιάζονται, η Σουηδία βίωσε τη Δευτέρα μία από τις χειρότερες νύχτες βίας στην ιστορία της. Η αστυνομία της χώρας που δέχτηκε περί τους 600.000 μετανάστες τα τελευταία πέντε χρόνια, ανέφερε πως πολλές συμμορίες με μασκοφόρους νεαρούς εκσφενδόνιζαν πέτρες και έκαιγαν αυτοκίνητα σε τρεις μεγάλες σουηδικές πόλεις, έχοντας υποψίες πως πρόκειται για μία συντονισμένη δράση (πηγή).

Συγγραφέας: Νομικού Σερένα
Περισσότερα...

Ο Λουί έχει ξαπλώσει ντυμένος πάνω στο μεγάλο διπλό κρεβάτι του, στο αγαπημένο του διαμέρισμα με θέα προς τον Σηκουάνα, που του αρέσει ιδιαίτερα. Είναι, όπως πάντα, πολύ κομψός, αλλά μου φαίνεται κουρασμένος, το πρόσωπό του είναι θλιμμένο, και στο μέτωπό του έχει ένα βαθύ κόψι­μο. Πριν από μερικές μέρες, ακύρωσε το ραντεβού μας στο “Promenade de Venus”. Είχε πέσει μπροστά στο τζάκι του και χτύπησε άσχημα στο μέτωπο. Τα πόδια του ξαφνικά λύ­γισαν. Δεν τολμούσε πια να βγει έξω μόνος του.

Συγγραφέας: Hennezel Marie de
Περισσότερα...

π. Ευάγγελος Γκανάς

Ένα παράθεμα, κάπως εκτενές, το οποίο δεν προέρχεται από τον Ζιράρ,  θα μας βάλει στο θέμα:

«Επιτρέψτε μου… να επαναλάβω πως ο Θεός, ενώ πάντα υπήρξε ένα πρόβλημα, τώρα είναι το πρόβλημα… Όταν μιλάμε για συμμαχία πολιτισμών, σκεφτόμαστε ειδικά τους χριστιανούς και τους μουσουλμάνους, αυτούς τους εχθρούς αδελφούς που εναλλάσσονται, στη διάρκεια της Ιστορίας, μια ο ένας, μια ο άλλος, στους τραγικούς και κατά τα φαινόμενα ατέρμονους ρόλους του δήμιου και του θύματος. Επομένως, είτε το θέλουμε είτε όχι, ο Θεός ως πρόβλημα, ο Θεός ως εμπόδιο στη μέση του δρόμου, ο Θεός ως πρόσχημα για το μίσος, ο Θεός ως φορέας διχόνοιας… Αυτό το Θεό δεν μπορούμε να τον ξεριζώσουμε απ’ τα κεφάλια μας, δεν το μπορούν καν οι άθεοι, μεταξύ των οποίων με συγκαταλέγω. Τουλάχιστον όμως ας τον αμφισβητήσουμε... Ας αμφισβητήσουμε αυτή την επινόηση, ας λύσουμε αυτό το πρόβλημα, ας αναγνωρίσουμε έστω πως υπάρχει. Προτού τρελαθούμε όλοι. Κι έπειτα — ποιος ξέρει; — ίσως υπάρξει τρόπος ώστε να μη συνεχίσουμε να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας». 

Συγγραφέας: Γκανάς π.Ευάγγελος
Περισσότερα...

 ἀρχ/του Δανιήλ Ἀεράκη

 

Στὴν «Καθημερινή» τῆς Κυριακῆς 17 Μαρτ. 2019 δημοσιεύτηκαν στοιχεῖα ἀπὸ δυὸ βιβλία ἀμερικανῶν δημοσιογράφων, πού ἀναφέρονται στὴ μεγάλη βλάβη, πού ὑφίστανται οἱ ἔφηβοι ἀπό τὴ χρῆσι τῶν λεγομένων «ἔξυπνων» κινητῶν (smartphones).

Συγγραφέας: Αεράκης π.Δανιήλ
Περισσότερα...

από τον Θανάση Παπαθανασίου

Μια πολύτιμη ευκαιρία για να αναδυθεί το "Νόημα"

Ακούστε τη  μουσική που δυναμώνει πάνω από την Ευρώπη! Βαλκυρίες – η όπερα του Βάγκνερ! Πολεμικές θεότητες της σκανδιναβικής και γερμανικής ιθαγένειας, νεκροπομποί των μαχητών που έπεφταν στις μάχες, οι Βαλκυρίες προσωποποιούν εμβληματικά το μεδούλι του παγανισμού τους: τη δίψα για ισχύ. Την ίδια εποχή με τον Βάγκνερ, αυτό το παγανιστικό μεδούλι το αναδιατύπωσε με έναν συνταρακτικό φιλοσοφικό λόγο ο Νίτσε, στους περίφημους αφορισμούς του για την αποθέωση της ισχύος. Kαι μισόν αιώνα αργότερα, μέσα από περίεργες διαδρομές της ιστορίας[1] Βάγκνερ και Νίτσε αποτέλεσαν πηγές έμπνευσης για την τρομακτικότερη έκφραση της ισχύος στην πολιτική: τον Ναζισμό. Κι άλλα πενήντα χρόνια αργότερα, ακριβώς με τις Βαλκυρίες του Βάγκνερ έντυσε ο Φράνσις Φορντ Κόπολα την κλασική σκηνή του κινηματογραφικού του έργου “Αποκάλυψη τώρα”, όπου στον ορίζοντα αναδύονται αμερικανικά αεροπλάνα για να ρίξουν βόμβες ναπάλμ στο βιετναμέζικο χωριό.

Συγγραφέας: Παπαθανασίου Θανάσης
Περισσότερα...

Το παρόν άρθρο αποτελεί μια σύνοψη του πολύ ενδιαφέροντος πρόσφατου βιβλίου του Τζάστιν Μπάρετ: «Γεννημένοι Πιστοί: Η επιστήμη της θρησκευτικής πίστης του παιδιού»: Justin L. Barrett: “Born Believers: The science of children’s religious belief”, Free Press, 2012). O Τζάστιν Μπάρετ είναι διευθυντής του κέντρου Thrive Centre for Human Development και καθηγητής Φυσιολογίας στο Fuller Graduate School of Psychology. Έχει εργασθεί ως ερευνητής στο Centre for Anthropology and Mind και στο Institute for Cognitive and Evolutionary Anthropology στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και σε ανάλογα ερευνητικά κέντρα στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν (Ann Arbor), στο πανεπιστήμιο Cornell κλπ.

Συγγραφέας: Ζώης Ιωάννης
Περισσότερα...

[fluid][html typography="Text {line-height: 25.71428572px;font-size: 18px;}"]

Τάκη Θεοδωρόπουλου,

Καθημερινή, 28.07.2019

 

Ευτυχώς υπάρχει η Ιερά Σύνοδος που δίνει την ευκαιρία στις κοινότητες των προοδευτικών να αποδεικνύουν ότι είναι προοδευτικοί. Τελευταίο σουξέ το θέμα των αμβλώσεων. «Παπαδαριό» τους ανεβάζει και τους κατεβάζει το επαναστατικό Διαδίκτυο, αναθεματίζοντάς τους, εξορίζοντάς τους στον Μεσαίωνα επειδή τόλμησαν να ταχθούν κατά των αμβλώσεων και να κηρύξουν την «ημέρα του αγέννητου παιδιού».

Συγγραφέας: Θεοδωρόπουλος Τάκης
Περισσότερα...

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Η ανθρώπινη ζωή είναι ένα μυστήριο. Όχι μόνον όσον αφορά την λειτουργία της, αλλά και όσον αφορά την αξία της που προκύπτει από την προέλευσή της.

Αν η πηγή προέλευσης της ζωής είναι σύμπτωση, τυχαιότητα και… πίθηκος, τότε αξίζει όσο ένας πίθηκος!

Αν η πηγή προέλευσής της είναι σκέψη, ελευθερία και Θεός…, τότε αξίζει όσο σχεδόν και ο Θεός, αφού πέθανε (ο Θεός) για τον καθένα!

Περισσότερα...

Συνέντευξη της Μαρίας Ευθυμίου στον Kαρασαρίνη Μάρκο

12 Σεπτεμβρίου 2016,

 

Άλλος ένας διάλογος για την Παιδεία ολοκληρώθηκε. Η Επιτροπή Εθνικού Διαλόγου έχει δώσει στη δημοσιότητα τα πορίσματά της, ένα πρώτο νομοσχέδιο με εκπαιδευτικές ρυθμίσεις ψηφίστηκε από τη Βουλή στο τέλος Αυγούστου. Οι κατευθύνσεις που μοιάζει να θέλει να ακολουθήσει η κυβέρνηση συμβαδίζουν με τις διεθνείς αναζητήσεις;

 

«Στην Ελλάδα αλλάζουμε, υποτίθεται, το εκπαιδευτικό σύστημα πολύ συχνά. Κάτι που προφανώς δεν έχει νόημα. Πρόκειται για εθνική κωμωδία, γιατί όλοι γνωρίζουν πως κάθε «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση» είναι τραγικά εφήμερη. Και, εξ αυτού, άνευ ουσίας. Η χώρα μας βρίσκεται σε κακό σημείο. Η Παιδεία της φθίνει εδώ και δεκαετίες. Σήμερα πια είναι σε ελεύθερη πτώση. Όσον αφορά τις διεθνείς αναζητήσεις, υπάρχουν πολλά και διαφορετικά εκπαιδευτικά πρότυπα – και όχι ένα. Μπορεί κανείς, για τη συζήτηση, να επιλέξει διάφορα παραδείγματα γενικών κατευθύνσεων: εκείνα των αγγλοσαξονικών χωρών, για παράδειγμα, που κι αυτά δεν είναι ενιαία· ή της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Φινλανδίας, ή χωρών – δυτικών, κατά κανόνα – που έχουν δώσει κάποιο, θεωρούμενο ως επιτυχημένο, στίγμα. Και στο εξωτερικό, πάντως, τα εκπαιδευτικά δεδομένα επανεξετάζονται – κατά καιρούς. Σε εμάς, βέβαια, όλα είναι δραματικά εφήμερα. Το μόνο σταθερό είναι η διαρκής πτώση. Και αν κρίνω από κάποιες αποφάσεις που πάρθηκαν για τα Αρχαία Ελληνικά ή τα Συμβούλια των Πανεπιστημίων, τα οποία η παρούσα κυβέρνηση καταργεί, τότε μόνο ζοφερό μπορώ να φανταστώ το μέλλον. Αλλά έχουμε, πλέον, συνηθίσει ως κοινωνία να ωθούμαστε προς όλο και μεγαλύτερο χάος και καταστροφή. Και είμαστε, μάλιστα, ήρεμοι μπροστά στο κακό αυτό. Σαν έτοιμοι από καιρό…».

Συγγραφέας: Ευθυμίου Μαρία
Περισσότερα...

Ο Λευτέρης είναι 15 ετών και φοιτά σε ιδιωτικό σχολείο. Στη διάρκεια της Δευτέρας Γυμνασίου άρχισε να λέει στους γονείς του ότι μάλλον είναι ομοφυλόφιλος. Η εντύπωσή του αυτή συνοδευόταν από κάποιο άγχος. Το ίδιο άγχος άρχισαν να αναπτύσσουν και οι γονείς του, μια συνηθισμένη αντίδραση. Τα επιχειρήματά τους περί του αντιθέτου δεν έπειθαν τον Λευτέρη.

Συγγραφέας: Θερμός π.Βασίλειος
Περισσότερα...

«Τα παιχνίδια αποτελούν αντανάκλαση του πολιτισμού, και σε έναν κόσμο που γιορτάζει τη θετική επίδραση της ενσωμάτωσης των διαφορών θεωρήσαμε ότι ήταν ώρα να δημιουργήσουμε μια κούκλα χωρίς ταμπέλες», δήλωσε ο Κιμ Καλμόουν, αντιπρόεδρος της εταιρείας Mattel.
Πέρυσι η διάσημη Μπάρμπι γιόρτασε τα 60 χρόνια της και η αμερικανική εταιρεία Mattel, που κατηγορήθηκε στο παρελθόν ότι προάγει τα στερεότυπα του φύλου, αποφάσισε να ανατρέψει τα δεδομένα.

Συγγραφέας: Χαλκιά Αλεξάνδρα - Θερμός π.Βασίλειος
Περισσότερα...

Αστερόπη Λαζαρίδου

 

Η ιστορία του Νάρκισσου, με τις διάφορες εκδοχές της, είναι μία από τις δημοφιλέστερες της μυθολογίας. Ο νέος από τη Βοιωτία, θαμπωμένος από την ομορφιά του που καθρεφτίζεται στο νερό, πεθαίνει από μαρασμό εξαιτίας του ανικανοποίητου έρωτα προς τον ίδιο του τον εαυτό. Ο ναρκισσισμός, η εμμονική αυταρέσκεια που μπορεί να καταλήξει σε πάθηση, δεν είναι κάτι καινούργιο. Υπάρχει από τότε που ο άνθρωπος πρωτοσυνάντησε το είδωλό του. Σήμερα, όμως, που ο καθένας ανεβάζει δεκάδες είδωλά του χάρη στην κατάρα και ευλογία των social media, ο ναρκισσισμός, εκτός από υπαρκτός, είναι και ψηφιακός. Οι διαταραχές που προκαλούνται από τη μανία της εξαντλητικής αυτοφωτογράφισης και της online υπερέκθεσης απασχολεί όλο και πιο συχνά τα ψυχιατρικά συνέδρια, με τους ειδικούς να επιμένουν ότι η υπέρμετρη προσήλωση στο «εγώ και ο εαυτός μου», εκτός από γραφική, σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να αποδειχθεί και επικίνδυνη.

Συγγραφέας: Λαζαρίδου Αστερόπη
Περισσότερα...

Τα περισσότερα από τα βιβλία της Καινής Διαθήκης συνεγράφησαν εντός του 1ου αιώνα μ.Χ. και ως εκ τούτου αποτελούν τα αρχαιότερα χριστιανικά κείμενα που έχουν διασωθεί μέχρι τις μέρες μας (από κοινού με ορισμένα πρώιμα χριστιανικά κείμενα που κατατάσσονται στις συγγραφές των «Αποστολικών Πατέρων», όπως είναι η Διδαχή των Δώδεκα Αποστόλων, η Α´ Επιστολή Κλήμεντος και οι επιστολές του αγίου Ιγνατίου Αντιοχείας).

Συγγραφέας: Καρακόλης Χρήστος
Περισσότερα...

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΙΒΛΙΟ 02.02.2020

ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ

 

Στις 13 Ιανουαρίου της καινούργιας χρονιάς πέθανε σε βαθιά γεράματα (1923-2020) ο μεγάλος Γάλλος ιστορικός Ζαν Ντελιμό (Jean Delumeau), συγγραφέας δεκάδων βιβλίων, ορισμένα από τα οποία έχουν σημαδέψει τις ιστορικές σπουδές. Κανένα ωστόσο βιβλίο του δεν έχει εκδοθεί στα ελληνικά, όπου εντούτοις κυκλοφορούν μεταφρασμένοι κάμποσοι σύγχρονοι ιστοριογραφίσκοι. Δεν μου είναι δύσκολο να φανταστώ τον λόγο: ο Ντελιμό ασχολείται με την ιστορία του νεότερου χριστιανισμού, πεδίο που αφήνει αδιάφορους τους ιστορικούς μας, στη συντριπτική πλειονότητά τους. Ο μεγάλος ιστορικός, γεννημένος και μεγαλωμένος σε μια πιστή καθολική οικογένεια της Νάντης, έμεινε ο ίδιος πιστός χριστιανός ώς το τέλος της ζωής του και νοιαζόταν ζωηρά για το παρόν και το μέλλον του χριστιανισμού στον σημερινό κόσμο. Το 1977 θα εκδοθεί το βιβλίο του με τον ερωτηματικό τίτλο «Θα πεθάνει άραγε ο χριστιανισμός;» («Le Christianisme va-t-il mourir?»), που προκάλεσε τεράστια συζήτηση στη Γαλλία. Το ακολούθησαν και άλλα δύο με το ίδιο ουσιαστικά ερώτημα: «Τι πιστεύω» («Ce que je crois», 1985), «Προσδοκώντας την αυγή. Ενας χριστιανισμός για αύριο» («Guetter l’ aurore. Un Christianisme pour demain», 2003).

Συγγραφέας: Ζουμπουλάκης Σταύρος
Περισσότερα...

(ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ 34- ANTHONY TROLLOPE,  “Ο ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ”, μετάφραση Σάντυ Παπαϊωάννου, εκδόσεις Gutenberg)

 

Θα μπορούσατε να σκεφθείτε ότι για το ζήτημα της εκκλησιαστικής περιουσίας έχουν γραφτεί λογοτεχνικά βιβλία; Η περίφημη διαμάχη ανάμεσα στους Φραγκισκανούς μοναχούς και τον Πάπα της Ρώμης για το αν ο Χριστός είχε στην ιδιοκτησία του πράγματα, για το αν επιτρέπει στους μοναχούς και την Εκκλησία να έχουν και να διαχειρίζονται περιουσίες ενέπνευσε τον σπουδαίο Ιταλό πανεπιστημιακό και λογοτέχνη Ουμπέρτο Έκο να αφιερώσει πολλές σελίδες στο περίφημο “Το Όνομα του Ρόδου”.  Όμως και Άγγλοι συγγραφείς της βικτωριανής εποχής, όπως ο Ντίκενς και ο Καρλάιλ ασχολήθηκαν με την φιλανθρωπία και την διαχείρισή της από την Αγγλικανική Εκκλησία, σε συνέχεια του χωρισμού της από την Ρωμαιοκαθολική. Ιδιαίτερο όμως ενδιαφέρον παρουσιάζει το μυθιστόρημα του σύγχρονου με τους παραπάνω Anthony Trollope “ Ο Επίτροπος”, το οποίο αποτελεί το προοίμιο της λογοτεχνικής σειράς “Τα Χρονικά του Μπάρτσεστερ”.

Συγγραφέας: Trollope Anthony
Περισσότερα...

Ιωάννης Π. Ζώης
 

Οι περισσότεροι άνθρωποι διατηρούν περιέργως παρόμοιες ιδέες για τη ζωή μετά το θάνατο. Αυτό υποδεικνύει ότι τα περί της ζωής μετά θάνατον είναι κάτι πέρα από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις: συνυπάρχει ο φόβος και η αδυναμία να φανταστεί κανείς την μετάβαση στην ανυπαρξία.

Ο RICHARD WAVERLY ήταν ένας 37χρονος καθηγητής ιστορίας. Μια μέρα οδηγούσε να πάει στην εργασία του κουρασμένος εξαιτίας του λιγοστού ύπνου και πεινασμένος επειδή δεν είχε προλάβει να πάρει πρωινό. Ήταν επίσης σε κακή διάθεση μετά από φιλονικία με τη σύζυγό του που υποψιαζόταν ότι έχει εξωσυζυγική σχέση. Σε μια επικίνδυνη διασταύρωση, έχασε τον έλεγχο, έπεσε σε κολόνα ηλεκτρισμού και πετάχτηκε από το παρμπρίζ στο οδόστρωμα. Οι διασώστες που έφτασαν στο σημείο είπαν ότι ήταν νεκρός προτού να χτυπήσει στο οδόστρωμα.

Συγγραφέας: Ζώης Ιωάννης
Περισσότερα...

Μια ομάδα του ΜΙΤ και του Χάρβαρντ δημοσίευσαν στο επιστημονικό περιοδικό Science μια μελέτη-ορόσημο για τη γενετική βάση του σεξουαλικού προσανατολισμού, με στοιχεία που δείχνουν ότι το κυρίαρχο αφήγημα περί του γενετικώς καθορισμένου σεξουαλικού προσανατολισμού των ανθρώπων δεν ισχύει. Η μελέτη αυτή που βασίστηκε στην εξέταση γενετικού υλικού σχεδόν 500.00 ατόμων, απορρίπτει οριστικά την ιδέα ότι η ομοφυλοφιλία είναι μια κατάσταση που ελέγχεται ή καθορίζεται από τον γενετικό κώδικα ενός ανθρώπου. Η μελέτη αυτή έδωσε δύο βασικά ευρήματα. Πρώτον, η «κληρονομικότητα» του ομοφυλοφιλικού προσανατολισμού ήταν πολύ ανίσχυρος παράγοντας – 0,32 σε μια κλίμακα από το 0 (καθόλου) έως 1 (πλήρως). Αυτό σημαίνει ότι το περιβάλλον ενός ανθρώπου – διατροφή, οικογένεια, φίλοι, γειτονιά, θρησκεία και άλλες καταστάσεις της ζωής – έχουν τη διπλάσια επίδραση στην πιθανότητα να αναπτύξουν ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό. Και δεύτερον, απορρίπτει κατηγορηματικά την επί δεκαετίες ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι υπάρχει κάποιο γονίδιο που προκαλεί την ομοφυλοφιλική σεξουαλική συμπεριφορά. Αντιθέτως, «οι μεταβλητές που εμπλέκονται είναι πολυάριθμες και διασπαρμένες σε όλο το γονιδίωμα». Ουσιαστικά η μελέτη αυτή αποκλείει την πιθανότητα του ντετερμινισμού, τεκμηριώνοντας ότι οι ομοφυλόφιλοι δεν διαφοροποιούνται γενετικά από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Επομένως, η ανάπτυξη σεξουαλικού προσανατολισμού και η επιλογή συντρόφων δεν μπορούν να προσδιορίζονται από κάποια γενετική προδιάθεση, αλλά σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό οφείλονται στην ανάπτυξη και την έκφραση προσωπικής αυτονομίας όσον αφορά τις σεξουαλικές δυνατότητες ενός ανθρώπου.

Περισσότερα στο https://www.thepublicdiscourse.com – τίτλος είδησης: “Born that way” no more: The new science of sexual orientation.

Συγγραφέας: Sullins Paul

Δίδασκα στη Γ' Λυκείου ένα ποίημα της Βισουάβα Σιμπόρσκα: Σκέψεις που μ' επισκέπτονται στους πολυσύχναστους δρόμους. Συζητούσαμε πώς αποτυπώνονται στους στίχους οι ζωές των ανθρώπων, οι μείζονες και ελάσσονες βίοι. Και σε μια «στροφή» του μαθήματος είπα: «Τώρα θα σας διαβάσω κάτι διαφορετικό, ένα κείμενο πρόσφατο, που συζητιέται πολύ. Τους διάβασα το κλείσιμο της αγόρευσης του συνηγόρου πολιτικής αγωγής Θανάση Καμπαγιάννη στη δίκη της Χ.Α..

Συγγραφέας: Καμπαγιάννης Θανάσης
Περισσότερα...

Λευκό Ρόδο, αμάραντο, Του Σταύρου Ζουμπουλάκη

 

Κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες (Πατάκης) ένα μικρό μα ιερό βιβλιαράκι: «‘‘Δε θα σιωπήσουμε ποτέ’’. Οι Προκηρύξεις του Λευκού Ρόδου (1942-1943)». Διαβάζουμε επιτέλους στη γλώσσα μας τις έξι Προκηρύξεις, 3.000 –και κάτι– λέξεις συνολικά. Εν τω μεταξύ, η αντιναζιστική ομάδα έχει γίνει γνωστή σε όλο τον κόσμο, μέσα από πλήθος βιβλίων, ταινιών ή μουσικών έργων. Στη Γερμανία ειδικά, της αποδίδεται μεγάλη δημόσια τιμή, προς εξαγορά της ενοχής.

Συγγραφέας: Ζουμπουλάκης Σταύρος
Περισσότερα...

Σταύρος Ζουμπουλάκης

Ο Ογκαστ Ντιλ, που υποδύεται τον Αυστριακό αγρότη Φραντς Γαιγκερσταίτερ, την πραγματική ζωή του οποίου περιγράφει η ταινία «Μια κρυφή ζωή» του Τέρενς Μάλικ, που προβάλλεται στους κινηματογράφους. Ο Γαιγκερσταίτερ αποκεφαλίστηκε από τους ναζί στις 9 Αυγούστου 1943, γιατί αρνήθηκε, μέχρι τέλους, να πολεμήσει.

Συγγραφέας: Ζουμπουλάκης Σταύρος
Περισσότερα...

Υπομονή δεν σημαίνει παθητικότητα...

(...) Υπομονή. Ακούγεται συνήθως ως ενός άλλου είδους ηρεμιστικό. Ως υποχρεωτική αποδοχή μιας κατάστασης που δεν μπορεί ν’ αλλάξει. Ως έκφραση που αντιστοιχεί να λέγεται σε καταστάσεις αποτυχίας, έντασης, πένθους.

Συγγραφέας: Καραγιάννης Δημήτρης
Περισσότερα...

Όπως ο υλισμός με όλες τις μορφές του − την επιστημονική, την οικονομική, την ψυχολογική − σάρωσε ευτυχώς τη στείρα σπιριτουαλιστική ρητορική προτού να εισαγάγει κι αυτός με τη σειρά του ένα νέο βερμπαλισμό, έτσι και οι φιλοσοφίες του μηδενός είναι στην ουσία είναι καλό αντίδοτο στα γούστα της αστικής σκέψης, στη βλακώδη αισιοδοξία της, στον απατηλό ιδεαλισμό της και στη θετικιστική ισοπέδωση του πραγματικού που την χαρακτηρίζει. Ο ίλιγγος του μηδενός είναι μια καλή πνευματική θεραπεία για τον μικροαστό με την υπερβολική του αυτοπεποίθηση. […]

Περισσότερα...

 

του Ευγένιου Αρανίτση

 

Από τη Βαβυλώνα και την Αίγυπτο μέχρι τους διωγμούς στη μεσαιωνική Ευρώπη και, αργότερα, στους τόπους της ναζιστικής θηριωδίας, οι Εβραίοι έχουν περάσει πάρα πολλά, και δεν είναι κατ' ανάγκην ωφέλιμο να αντιληφθούμε αυτές τις δοκιμασίες σε συμψηφισμό με τα επακόλουθα της τωρινής επιθετικότητας του κράτους του Ισραήλ. Εν προκειμένω, στη φράση «έχουν περάσει πολλά», το ρήμα «περνάω», δηλαδή υφίσταμαι αλλά και διασχίζω, προχωράω, διαβαίνω, παρέρχομαι, προπορεύομαι κ.τ.λ., αντηχεί σαν ο πυρήνας μιας ουσίας που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε εβραϊκότητα, και που ο λαός αυτός έχει τοποθετήσει στο κέντρο της ετήσιας τελετουργικής αναφοράς του με τη γιορτή του Πάσχα. Θυμίζω ότι η ίδια η λέξη Πάσχα σημαίνει «πέρασμα» και ότι το αρχικό της περιεχόμενο ήταν η ανάμνηση του περάσματος της Ερυθράς Θάλασσας κατά την επιστροφή, από την έρημο, στη λεγόμενη γη της επαγγελίας.

Περισσότερα...

«Ο γιατρός Αλαίν Μπομπάρ, γνωστός για το αξιοθαύμαστο θαλάσσιο εγχείρημά του (το 1952 διέσχισε με μια μικρή φουσκωτή σχεδία τον Ατλαντικό από τα Κανάρια έως τις Αντίλλες μέσα σε 65 μέρες, τρεφόμενος αποκλειστικά από ό,τι είχε να του δώσει η ίδια η θάλασσα), έχει συνοψίσει πολύ εύστοχα το βασικό πρόβλημα του ναυαγού: χωρίς φαγητό μπορείς να επιβιώσεις 30 μέρες∙ χωρίς νερό μπορεί να ζήσεις 10 μέρες∙ αλλά η απελπισία μπορεί να σε σκοτώσει μέσα σε λίγες ώρες. […]

Περισσότερα...

Αύριο θα είναι μια δύσκολη ημέρα για την Εσθήρ Κοέν. Θα συναντηθεί με τον πρόεδρο της Γερμανίας Iωακίμ Γκάουκ και κάθε άλλο παρά για ευχάριστα θέματα θα συζητήσουν. Η ενενηντάχρονη Στέλλα στα ελληνικά, Κοέν, είναι μία από τους δύο εν ζωή Εβραίους των Ιωαννίνων, από τους πενήντα περίπου που επέζησαν του Ολοκαυτώματος και επέστρεψαν από το Αουσβιτς. Και ο Γερμανός πρόεδρος ζήτησε να τη δει.

Είναι άραγε ψυχολογικά έτοιμη αυτή η γυναίκα, να ανασύρει από την ομίχλη της λήθης (;) τον εφιάλτη; «Αισθάνομαι περίεργα. Είμαι ταραγμένη. Θέλω να τον ρωτήσω, πού βρέθηκε τόσο μίσος, για να κάψουν ζωντανούς εκατομμύρια ανθρώπους, επειδή έτυχε να έχουν διαφορετική θρησκεία;

Περισσότερα...

Καθώς διασχίζω το μεγάλο πάρκο του νοσοκομείου τα Σάββατα, εδώ και μερικές εβδομάδες, παρατηρώ μια παράξενη συντροφιά: κάποιο αγόρι γύρω στα τριάντα σπρώχνει ένα αναπηρικό καροτσάκι με μια αποφασιστικότητα όλο λύσσα και πείσμα. Στο καροτσάκι το μόνο που διακρίνω είναι ένα μεγάλο σκούφο και έναν όγκο από καλύμματα.

Περισσότερα...

Μια από τις ιδέες που βρήκαν ευρεία απήχηση στα χρόνια της κρίσης, είναι αυτή που υποστηρίζει ότι «αν ήμασταν ο καθένας μας σωστός, συνεπής και υπεύθυνος, τότε δεν θα είχαμε βρεθεί στα χάλια που βρεθήκαμε». Σύμφωνα με αυτή την ιδέα το πρόβλημα της κοινωνίας παρουσιάζεται σαν πρόβλημα των ατόμων που την αποτελούν: αν τα άτομα αυτά είναι «σωστά κι εντάξει», τότε η κοινωνία θα «ρολάρει» κι όλα θα λειτουργούν ρολόι.

Περισσότερα...

Μια συζήτηση ενδιαφέρουσα και ουσιαστική. Μια επιβεβαίωση του ότι όλοι μας αποτελούμε μια συνισταμένη "δυνάμεων" που μας επηρέασαν. Μια χρήσιμη για τους χριστιανούς... "αντιπαράθεση" αφού αυτός που σε αμφισβητεί σε δυναμώνει.

Ο Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι ήταν πατέρας και διδάσκαλος των χριστιανών, για τα θέματα και τις δυσκολίες του σήμερα. Δεν ήταν ιστορικό υπόλοιπο του Βασιλείου της Αγγλίας, ούτε επικαλείται παρελθοντικές προσφορές της Εκκλησίας του, για τωρινή κοινωνική αποδοχή της. Ας τον αφουγκραστούμε. Ατυχώς σε μας τέτοιες δημόσιες συζητήσεις είναι... αδιανόητες! Παραθέτουμε περίληψη της συζήτησης. Όσων τα αγγλικά είναι επαρκή μπορούν να την παρακολουθήσουν πλήρη στο παρακάτω λινκ:

Περισσότερα...

Πολλές φορές έρχονται να με δουν ξένοι δημοσιογράφοι. Τους φοβάμαι, καθώς στέκομαι διχασμένος ανάμεσα στην επιθυμία μου να εξωτερικεύσω τη σκέψη μου και το φόβο μήπως δώσω όπλα σ’ ένα συνομιλητή που δεν γνωρίζω τα αισθήματά του. Σ’ αυτού του είδους τις συναντήσεις κρατώ πάντα κάποιες επιφυλάξεις.

Εκείνο το πρωινό ο νεαρός Ισραηλινός, που μου έπαιρνε συνέντευξη για λογαριασμό μιας εφημερίδας του Τελ Αβίβ, κέρδισε αμέσως τη συμπάθεια μου κι έτσι δεν χρειάστηκε να αντισταθώ πολύ, αφού η συζήτησή μας πήρε αμέσως έναν προσωπικό τόνο.

Περισσότερα...

 
του Archbishop of Canterbury Justin Welby
 
«Η θλίψη στο Παρίσι ραγίζει καρδιές  και το κακό από εκείνους που σχεδίασαν και διέπραξαν τις φρικαλεότητες του Παρισιού είναι πέρα ​​από κάθε μέτρο ή λέξεις. Κλαίμε με τα θύματα και με τους πενθούντες. Η Γαλλία είναι βαθιά πληγωμένη αλλά θα επικρατήσει με αυτό το θάρρος και τη δύναμη που έχει πάντα επιδείξει. Όπου υπάρχει τέτοια κακία ο Χριστός πάσχει εκ νέου στον πόνο του κάθε ανθρώπου. Με αλληλεγγύη ας είμαστε  μια  πηγή παρηγοριάς.

Η βία αυτής της ομάδας του κακού  φέρνει τρόμο σε όλους, συμπεριλαμβανομένου και του μουσουλμανικού κόσμου, όπου στις  άνανδρες αυτές πράξεις πολλοί εναντιώνονται. Πρόκειται για ένα παγκόσμιο και γενεαλογικό αγώνα ενάντια σε ένα δόγμα του κακού που επιλέγει το θάνατο και τον φόβο. Επιλέγουμε την ζωή και την ελπίδα για  να ξεπεράσουμε το μίσος τους με τη δύναμη της αγάπης του Θεού. Σε αλληλεγγύη με όλες τις θρησκείες  αλλά ακόμη και τους αθέους, και με όλα τα ανθρώπινα όντα, και χωρίς  την θυματοποίηση του οποιουδήποτε, θα βρούμε τον τρόπο να νικήσουμε την δαιμονική κατάρα της τρομοκρατίας. Οι Χριστιανοί έχουν κληθεί, όπως και ο Ιησούς, να σταθούν δίπλα σε όσους  υποφέρουν και έχουν λυγίσει   και να αντιταχθούν στο κακό και το φόβο με όλη τους τη δύναμη. "

Συναντώντας τον ιδρυτή της μοναστικής κοινότητας του Ταιζέ αδερφό Roger.

Τον Αύγουστο του 1940, ο αδερφός Roger ήταν μόνος όταν βρήκε ένα σπίτι στην Ταιζέ, ένα μικρό χωριό στην νότια Βουργουνδία. Ήταν μόλις 25 χρονών όταν άφησε την Ελβετία, την γενέτειρα του, για να δημιουργήσει μια κοινότητα στην Γαλλία, τη χώρα καταγωγής της μητέρας του, όπου ο πόλεμος βρισκόταν σε εξέλιξη.

Περισσότερα...