Ι.Ν Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου Πρεβέζης
enoriako.info

Θεία Λειτουργία

«Είναι μεγάλος πειρασμός να στρέφουμε την ενέργεια, τα συναισθήματα και τη φαντασία μας στην κατεύθυνση μιας “καλύτερης” Εκκλησίας μακρυά απ’ την αμήχανη παρούσα στιγμή», μας διδάσκει ο πρώην αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ Ρόουαν Ουίλιαμς στο ουσιαστικό και γοητευτικό βιβλίο του «Στο πλάι ενός Αθώου» (εκδ. Εν πλω), γοητευτικό για την ποιότητα και την έκφραση της σκέψης του για το μέγα γεγονός της Δίκης του Χριστού, όπως περιγράφεται από τους τέσσερεις Ευαγγελιστές.

Περισσότερα...

ή Πότε κάνουμε το κήρυγμα.

 

Ηλικιωμένος κύριος εξομολογείται στον παπά της νέας ενορίας στην οποία μετοίκησε. Ομολογεί τις αμαρτίες του και διηγείται τα σφάλματα του. Κρατάει ένα μικρό σημείωμα ώστε να μη του διαφύγει τίποτε. Και τελειώνοντας καταλήγει με την περίεργη ομολογία ότι... στενοχωρεί τους γονείς του!

Περισσότερα...

 

Σχεδόν επί ενάμιση μήνα στερούμαστε τη συμμετοχή στη Θεία Λειτουργία. Η όλη κατάσταση, παρόλη τη ζοφερότητά της, ίσως είναι μια καλή αφορμή να αναρωτηθούμε, τί τελικά είναι η Θεία Λειτουργία. Έχετε δει πώς είναι δομημένη η Θεία Λειτουργία; Συνήθως, λέγεται πως η Θεία Λειτουργία οργανώνεται και στηρίζεται πάνω σε δύο τράπεζες: την τράπεζα του λόγου και την τράπεζα της Ευχαριστίας.

Περισσότερα...

Μια συζήτηση με τον Θανάση Ν. Παπαθανασίου, Δρ. Θεολογίας, Αν. Καθηγητή της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Αθήνας, Διευθυντή του περιοδικού «Σύναξη»

Περισσότερα...

C.A.R.A.  Auxilium

                                      Castelnuovo di Porto (Roma)

                                  Μεγάλη Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

 

Οι κινήσεις μιλούν περισσότερο απ’ όσο οι εικόνες και οι λέξεις. Οι κινήσεις. Υπάρχουν, στον Λόγο του Θεού που διαβάσαμε, δύο κινήσεις : ο Ιησούς που υπηρετεί, που πλένει τα πόδια. Αυτός που ήταν ο αρχηγός, πλένει τα πόδια των άλλων, των δικών του, των μικρότερων. Η δεύτερη κίνηση : ο Ιούδας που συναντά τους εχθρούς του Ιησού, εκείνους που δεν θέλουν την ειρήνη με τον Ιησού, για να πάρει τα χρήματα για τα οποία τον πρόδωσε, τα τριάντα αργύρια. Δύο κινήσεις. Και σήμερα το ίδιο, υπάρχουν δύο κινήσεις : η πρώτη είναι η αποψινή : όλοι εμείς, μαζί, μουσουλμάνοι, ινδοί, καθολικοί, κόπτες, ευαγγελικοί, αλλά αδελφοί, παιδιά του ίδιου Θεού, που θέλουμε να ζούμε ειρηνικά, σ’ ένα σύνολο. Η άλλη κίνηση είναι αυτή που έγινε τρεις μέρες πριν : κίνηση πολέμου, καταστροφής σε μια πόλη της Ευρώπης, από μέρους ανθρώπων που δεν θέλουν να ζουν ειρηνικά. Αλλά πίσω από αυτή την κίνηση, όπως πίσω από τον Ιούδα, υπήρχαν άλλοι. Πίσω από τον Ιούδα ήταν αυτοί που έδωσαν τα χρήματα ώστε να τους παραδοθεί ο Ιησούς. Πίσω από την προ τριών ημερών κίνηση σ’ αυτή την ευρωπαϊκή πρωτεύουσα υπάρχουν οι κατασκευαστές, οι έμποροι των όπλων που θέλουν αίμα, όχι ειρήνη· που θέλουν τον πόλεμο, όχι την αδελφοσύνη.

Περισσότερα...

Κάποια κυρία, της οποίας και ο παππούς και ο πατέρας υπήρξαν μεγάλοι εθνικοί ευεργέτες μας, η οποία μεγάλωσε και σπούδασε στο Λονδίνο, όταν ρωτήθηκε από εμένα, γιατί δεν εκκλησιάζεται στον ναό που βαπτίστηκε, μου απάντησε, ότι δεν μπορεί να προσευχηθεί σε ναό από τον οποίο λείπει το κατανυκτικό (κατά την άποψή της) Όργανο.

Περισσότερα...

Έχει ιστορία πενήντα πέντε χρόνων το συνημμένο κείμενο. Γράφτηκε σχεδόν πριν δύο γενεές. Συγχρόνως έχει τη φρεσκάδα και τον δυναμισμό ζωντανού λόγου, γιατί εκφράζει μια θεολογία όπως πρέπει να είναι η θεολογία: Πρόταση ζωής και τρόπο ζωής! Όχι σχολαστικισμοί νομικίστικοι και φόρμες ομοιομορφίας, που δίνουν ψευδαισθήσεις συνέπειας στην... Παράδοση, παραβαίνοντας αυτό που ο Άγιος ιερομάρτυρας Κυπριανός μας φωνάζει, ότι «Ο Χριστός είπε ότι είναι η Αλήθεια, όχι η συνήθεια».

Περισσότερα...

Στις μεγάλες γιορτές της Εκκλησίας (Χριστούγεννα και Πάσχα) που βρίσκονται μέσα στο σχολικό έτος σπουδών (Σεπτέμβριο-Ιούνιο) όλα τα σχολεία θεωρούν υποχρέωση να φέρνουν τους μαθητές στον ναό για την ‘’παρακολούθηση’’ κάποιας ακολουθίας ή λειτουργίας.

Περισσότερα...

Αγαπητοί ενορίτες χριστιανοί

Στην ζωή μας, τι χώρο και τι θέση κατέχει η Θεία Ευχαριστία; Η Εκκλησία ουσιαστικότερα. Κάθε πότε πηγαίνουμε στο Ναό; Γιατί πηγαίνουμε, αν και όταν πηγαίνουμε;

Περισσότερα...

Όταν η Εκκλησία και οι παπάδες δεν φοβόντουσαν τον ίσκιο τους και έβλεπαν τις ανάγκες που πίεζαν για συνειδητότερη σχέση με την Λατρεία, τότε πρότειναν αναμορφώσεις... Βέβαια και τότε η κατηγορία για αίρεση «έδινε και έπαιρνε». Διαχρονικό όπλο των ζηλωτών της "ἠσβολωμένης"... πίστεως! Τώρα όλα αυτά απαγορεύονται! Άλλωστε τελείωση η... Τουρκοκρατία!! Το κείμενο του Γ. Βερίτη: Το αναμορφωτικό κίνημα των Κολλυβάδων, από το βιβλίο «Γ. Βερίτη, Άπαντα», (τ. ΙΙ, Πεζά, εκδ. "Η ΔΑΜΑΣΚΟΣ", 1958, σελ. 76-80), είναι ουσιαστικές σκέψεις και θεωρήσαμε χρήσιμο να τις παρουσιάσουμε μια και το συγκεκριμένο βιβλίο έχει από χρόνια εξαντληθεί. Απολαύστε ένα κείμενο που «θα γεμίσει τα πνευμόνια σας αέρα ελευθερίας».

Περισσότερα...

Δεν θυμάμαι μια μέρα, μια στιγμή, που ανακάλυψα την Ευχαριστία. Απλά έχω το βίωμα ότι πάντα ήμουν μέσα! Είχα χάσει τη μητέρα μου πολύ μικρή και η Λειτουργία ήταν για μένα ένας τρόπος να συνδέσω τη γη με τον ουρανό, τους ζωντανούς με τους νεκρούς σε μια ζωή, μια μνήμη, μια πίστη. Στο χωριό μου η Λειτουργία ειδωμένη μέσα από τα παιδικά μου μάτια ήταν πανέμορφη, το ίδιο και οι εκκλησιαστικές γιορτές.

Αργότερα, αφού είχα μετακομίσει στην πόλη, η Λειτουργία ήταν για μένα σαν καταφύγιο. Σαν μια στιγμή που μου ανήκε.

Περισσότερα...

 ΙΟΥΝΙΟΣ 2011

Αγαπητοί ενορίτες.

Στις αρχές του 4ου αιώνα κατηγορούμενοι οι χριστιανοί της περιοχής της Καρχηδόνας, ότι, παρά τις απαγορεύσεις του Διοκλητιανού συγκεντρώθηκαν την Κυριακή, απάντησαν: "Δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς το Δείπνο του Κυρίου".

Σήμερα ένα μεγάλο ποσοστό όσων δηλώνουν χριστιανοί ορθόδοξοι παραδέχονται ότι σπάνια πηγαίνουν στην Κυριακάτι­κη Ευχαριστία. Όμως η Ευχαριστία, λέει η Εκκλησία, είναι η πη­γή και η αρχή όλης της χριστιανικής ζωής.

Σήμερα τα τρία τέταρτα των νέων που παρουσιάζονται στην εκκλησία για θρησκευτικό γάμο δηλώνουν ότι πιστεύουν, αλλά δεν πηγαίνουν στην εκκλησία!

Και οι πρώτοι και οι δεύτεροι… πιστεύουν με τον δικό τους τρόπο.

Περισσότερα...

 

Ιανουάριος 2016

Όταν παρατηρείς σε κάποιον ναό των Ορθοδόξων την λατρεία, τον τρόπο της, τους μετέχοντες, τους ιερείς, την ατμόσφαιρα γενικά, δεν μπορείς να μη προβληματισθείς. Δεν γίνεται να μη κατακλυσθείς από πνιγηρές σκέψεις και αρνητικά συναισθήματα.

Ο καθένας από τους μετέχοντες προσέρχεται… όποτε θέλει! Με τον τρόπο και την στάση του φανερώνει την αποξένωση του από την ατμόσφαιρα του χώρου. Το άναμμα του κεριού και ο ασπασμός των εικόνων τού έχει γίνει η κύρια (και κυρίως) έκφραση προσευχής. Δεν διανοείται ότι το κερί δεν αντικαθιστά την «υποχρέωση» προσευχής αλλά την επιτείνει. Επικάθεται στην άγνοιά του και η… ξένη γλώσσα της λατρείας και ο καημένος είναι «σαν την μύγα στο γάλα». Με τις εγγενείς δυσκολίες που έχει η προσπάθεια προσευχής  (συγκέντρωση-συμπροσευχή-προσοχή τελουμένων και λεγομένων) συναρμόζεται και η περιέργεια για τον χώρο και η ψυχολογία του αισθήματος «ξένο σώμα» και δεν βλέπει την ώρα να τελειώσει η υποχρέωση και να απαλλαγεί απ΄ αυτή, την, είτε από πιέσεις είτε από φοβίες, παράσταση και παρουσία. Μέσα σ᾿ όλα αυτά… φυσικά δεν έχει την ψυχική αντοχή να ακούσει το κήρυγμα, που και αυτό πολλές φορές αντί διδασκαλίας και κατήχησης, για την ωρίμανση του χριστιανού, γίνεται κουραστικός και ενοχλητικός μονόλογος για θέματα επικαιρότητας ή για σχολαστικισμούς θεολογικών (ο Θεός να τους κάνει) υποπεριπτώσεων.

Περισσότερα...

Φίλτρα αναζήτησης

Ετικέτες

Ετικέτες

Ετικέτες

Date