Ι.Ν Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου Πρεβέζης

Δεκαπενταύγουστος

Δεκαπενταύγουστος 2012

Αγαπητοί αδελφοί

          Η ρουτίνα της καθημερινότητας είναι από τις πιο ενοχλητικές εμπει­ρίες. Δημιουργεί κούραση και βαριεστημάρα. Φέρνει ακεφιά. Γεννά­ει κακή διάθεση και αδιαφορία για όλα. Κάνει τους ανθρώπους νευρικούς και κακόκεφους, έτοιμους για έκρηξη και καυγά.

          Αυτά τα βιώματα ατυχώς συνακολουθούν την πλειοψηφία των αν­θρώπων. Μέσα σ’ αυτά γεννήθηκε και ήταν και η Παναγία. Όμως αυτή ήξερε να υποδεχτεί μέσα στην ρουτίνα της καθημερινότητάς της, το θαυμαστό σχέδιο του Θεού και να το γιορτάσει με χαρά και γαλήνη.

Περισσότερα...

Αγαπητοί ενορίτες

Σχεδόν κοντεύει να φύγει κι αυτό το καλοκαίρι και μπήκαμε ήδη στην νηστεία του δεκαπενταύγουστου. Συνήθειες και γνωστά πράγματα. Αλλά, πόσο δικά μας;

Οι περισσότεροι Χριστιανοί όχι μόνον δεν νηστεύουν αλλά και κυριολεκτικά εμπαίζουν το θέμα της νηστείας.

Αγνοια και αδιαφορία οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση αποξένωσης από την Εκκλησία. Και έτσι έγινε και η Εκκλησία ένας θεσμός κάλυψης θρησκευτικών ανα­γκών και ένας χώρος λατρείας του Θεού, με την θεολογία την ειδωλολατρική όμως, της ικανοποιήσεως των απαιτήσεων και θελημάτων του!

Περισσότερα...

Δεκαπενταύγουστος 2010

"...ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ..."

Ερώτηση: Κάθε άνθρωπος συνδυάζει μέσα του το καλό και το κακό, το σκοτά­δι και το φως, την ελπίδα και την απελπι­σία, τη ζωή και το θάνατο, την αμφιβολία και την πίστη, την αλήθεια και το ψέμα, την αγάπη και το μίσος. Εσείς πιστεύετε ότι οι άνθρωποι σήμερα είναι σε θέση να δεχτούν αυτή την πολυπλοκότητα στην ψυχή τους;

Απάντηση: Πολλοί άνθρωποι υποφέρουν σκλαβωμέ­νοι στο αλκοόλ, στα ναρκωτικά, στο σεξ ή και στην εργασία. Αλλά, αν και πολλοί γνωρίζουν την εξάρτηση τους, δε γνωρίζουν πώς να βγουν, αισθάνονται την αδυναμία τους να αλλάξουν, αλλά δεν ξέρουν πώς να προχω­ρήσουν. Είμαστε παγιδευμένοι στην αγωνία και στο φόβο και, ακόμα και αν θέλουμε να βγούμε, δεν ξέρουμε πώς. Η εξάρτηση δεν έρχεται μόνο όταν κάποιος πίνει πολύ. Πίσω από αυτό υπάρχει η κατάθλιψη, το βαθύ άγ­χος, η αίσθηση ότι δεν αξίζω τίποτα. Έτσι, παρότι πολλοί δε χρησιμοποιούν αυτή την έκφραση, η αληθινή ερώτηση είναι: ποιός θα μας σώσει;...

(συνέντευξη στο περιοδικό ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ)

Περισσότερα...

 Δεκαπενταύγουστος 2014

Με απόφαση και διάταγμα του αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης Μαυρίκιου (582-602) [‘’τάττει δε και Μαυρίκιος την της Πανάγνου και Θεομήτορος Kοίμησιν κατά την πεντεκαιδεκάτην του Αυγούστου μηνός’’ (Νικηφόρου Καλλίστου, Εκκλησιαστική Ιστορία P.G.147)] ορίζεται συγκεκριμένη ημέρα (15 Αυγούστου) για την γιορτή της Κοίμησης της Παναγίας, την οποία μέχρι τότε, οι κατά τόπους εκκλησίες, γιόρταζαν ανεξάρτητα η κάθε μία. ‘Εκτοτε πλέον ολόκληρη η Εκκλησία του Χριστού την ίδια μέρα γιορτάζει την Κοίμηση.

Περισσότερα...

Ζωή και ζωοποιός είναι μόνον ο Χριστός, οι χτύποι της καρδιάς είναι απλώς επιβίωση. Είναι άλλο η Ζωή και άλλο η επιβίωση. Αφού λοιπόν Ζωή είναι ο Χριστός, τότε η Παναγία είναι Μητέρα της Ζωής, όπως λέει και το απολυτίκιο της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Γέννησε Αυτόν που είναι η όντως Ζωή και γίνεται και για μας "είσοδος" εις την Ζωήν. Η αγάπη μας γι’ Αυτήν και συνεπώς η προσευχή μας προς Αυτήν έχει αποδέκτη και στόχο τον Χριστό. Η αξία της Παναγίας έγκειται στο ότι κρατά στα χέρια Της τον Χριστό. Από Αυτόν αποχτά αξία. Για Εκείνον μας απασχολεί και μας ενδιαφέρει. Χωρίς τον Χριστό η Παναγία δεν δέχεται την αγάπη μας και την τιμή μας.

Υπάρχει εκ του Χριστού.

Τιμάται από τον Χριστό.

Την αγαπάμε για τον Χριστό, αφού γίνεται και μητέρα όλων όσων πιστεύουν στον Χριστό, όπως Εκείνος μας δίδαξε όταν ήταν στον Σταυρό και απευθυνόμενος στον μαθητή Του Ιωάννη του είπε: Να η μητέρα σου.

Χάριν λοιπόν του Χριστού, έχουμε γι’ Αυτήν μητρική αγάπη και απευθυνόμαστε σ’ Αυτήν ως αγαπημένο μας πρόσωπο.

Η παράκληση είναι παλαιά προσευχή προς Αυτήν, που μπορεί, με το έλεος του Χριστού, να γίνει για μας παράκλησις (=παρηγορία) στην καθημερινότητα της ζωής μας. Με αφορμή τις παρακλήσεις του Δεκαπενταυγούστου ας κάνουμε φιλοτιμία μας και ας αποκτήσουμε την συνήθεια και το υπόλοιπο διάστημα του χρόνου να απευθυνόμαστε στην Παναγία χρησιμοποιώντας τους δύο παρακλητικούς κανόνες.

 

Αύγουστος 2016

Μέσα στον ετήσιο εορταστικό εκκλησιαστικό κύκλο κατέχει σπουδαία θέση η γιορτή του δεκαπενταύγουστου. Η Κοίμηση της Παναγίας. Το Πάσχα του καλοκαιριού, όπως το ονομάζουν κάποιοι...ευσεβείς. Σ’ όλα τα προσκυνήματα της Παναγίας πλείστοι όσοι  θα πάνε να ανάψουν τη λαμπάδα τους. Θεωρείται υποχρέωση απαράβατη να περάσουν μπροστά από κάποια εικόνα της Παναγίας και να προσκυνήσουν για το καλό τους. Η Παναγία βεβαίως είναι ΜΙΑ. Οι εικόνες της με τα διάφορα ονόματα είναι τοπικές ευλάβειες, που πλέον (πρέπει να το ομολογήσουμε) συσκοτίζουν τη διδασκαλία για το πρόσωπό της, αφού όλο αυτό γίνεται αφορμή για τοπικιστικό πολυμερισμό θαυματολογικών απαιτήσεων.

Περισσότερα...

Δεκαπενταύγουστος 2019

 

Είμαστε άνθρωποι και οι μεταξύ μας σχέσεις συναπαρτίζονται από την επικοινωνία που γεννάει η συγγένεια του αίματος , η δέσμευση της φιλίας, και η γνωριμία με αξιοσημείωτους ανθρώπους. Δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος μόνος. «Για να ζήσει μόνος θα πρέπει να είναι ή θηρίο ή Θεός» μας λέει ο Αριστοτέλης. Το πρώτο ευτυχώς δεν είμαστε ( ή έστω πρέπει να μη γίνουμε!) το δεύτερο θέλει πολύ "περπάτημα" για να το φτάσουμε και πολλές φορές... κουραζόμαστε απλώς και μόνο με την σκέψη(!) και έτσι... αμφιρρέπουμε (γέρνουμε πότε προς τα εδώ και πότε προς τα εκεί...) σπρώχνοντας τις ημέρες τις ζωής μας.

Περισσότερα...

Δεκαπενταύγουστος 2017

‘‘Πανήγυρις εστίν ο παρών βίος…’’

Είναι ένα παζάρι αυτή η ζωή. Ένας χώρος όπου μαζευόμαστε να πουλήσουμε και να αγοράσουμε. Ένα γεγονός για το οποίο δουλεύουμε ολοχρονίς. Μια ελπίδα ότι θα μπορέσουμε να πλασάρουμε την παραγωγή μας (όχι απαραίτητα υλική) για πώληση και τυχόν να αγοράσουμε ό,τι χρειαζόμαστε. Την παλιότερη εποχή, αυτή η διαδικασία γινόταν με αφορμή την γιορτή κάποιου αγίου και ονομαζόταν όπως αναφέραμε παζάρι, σήμερα γίνεται ρυθμισμένα από το καπιταλιστικό σύστημα, και κάτι τέτοια ονομάζονται διεθνείς εκθέσεις. Εκεί διακινούνται εμπορεύματα και ιδέες. Προϊόντα και προτάσεις λύσεων σε θέματα εργασιακά ή τεχνικά της καθημερινότητας. Πλήθος άπειρον συγκεντρώνεται και στα μεν και στα δε. Αργόσχολοι περίεργοι, αλλά και ενδιαφερόμενοι. Άνθρωποι που προμηθεύονται χρήσιμα και αναγκαία πράγματα, αλλά και αδιάφοροι περίεργοι, που ψωνίζουν ό,τι τους γυαλίσει και δαπανούν τα χρήματά τους σε άχρηστες και ανόητες αγορές. Η όλη διαδικασία έχει σύμφυτη και την ποιότητα και την απάτη. Καθένας που πάει εκεί, πρέπει να ξέρει τι όντως θέλει, και να αγοράζει ό,τι αξίζει και του χρειάζεται. Όταν τελειώσουν οι προσδιορισμένες ημέρες αυτού του αλισβερισιού, τότε ‘‘λύεται η παρούσα πανήγυρις’’, τότε τελειώνει το παζάρι και επιστρέφει καθένας στον χώρο και στο σπίτι του.

Περισσότερα...

Δεκαπενταύγουστος 2013

 Αγαπητοί ενορίτες

Μια παλιά ιστορία της Ανατολής διηγείται ότι ο Θεός έφτιαξε τον κόσμο, σαν ένα όμορφο κήπο γεμάτο λουλούδια και ευωδία, τον έδωσε στον άνθρωπο και του είπε: Αν τηρείς αυτά που σου λέω και ζεις με τον τρόπο που σου υποδεικνύω τότε αυτή η ομορφιά θα αυξάνει και συ θα είσαι γεμάτος ευτυχία κοντά μου και μέσα σ αυτή την «παραδεισένια κατάσταση». Αν όμως δεν μ᾿ ακούς και νομίζεις ότι μπορείς και ξέρεις και «τούς λόγους τῶν ὄντων» και τον τρόπο και δρόμο της ευτυχίας και μέσα σ᾿ αυτή την αυταπάτη αρχίσεις να αμαρτάνεις, τότε κάθε αμαρτία σου θα είναι ένας κόκκος άμμου που θα πέφτει σ᾿ αυτόν τον κήπο μέσα στον οποίον ζεις.

Περισσότερα...

Πριν λίγες μέρες, συνάντησα έναν μετανάστη που, για να αποφύγει τους ελέγχους, μετακινούνταν με τα πόδια! Τον ρώτησα πώς αντέχει και τι τρώει σ’ αυτές τις πορείες του. Με κοίταξε έκπληκτος και μου είπε ότι έχει να φάει... τρεις ημέρες. Πράγμα, όπως είπε, που δεν του συμβαίνει τώρα για πρώτη φορά! Τα μάτια μου με «πρόδωσαν», και αυτός, στηρίζοντάς με, μου απάγγειλε από το μεγαλυνάριο της Παναγίας τον στίχο «Καθεῖλε δυνάστας ἀπό θρόνων καί ὕψωσε ταπεινούς, πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καί πλουτοῦντας ἐξαπέστειλε κενούς» («Καθαίρεσε άρχοντες από τους θρόνους τους και ανύψωσε ταπεινούς. Ανθρώπους που πεινούσαν τους γέμισε αγαθά και πλούσιους τους έδιωξε με χέρια αδειανά» (Λουκ. 1, 52-53). Μου εξήγησε ότι δεν το λέει αυτό ελπίζοντας να γίνει πλούσιος άρχοντας, ούτε γιατί θεωρεί τον εαυτό του ταπεινό, αλλά επειδή πιστεύει ότι έχει κοινό με την Παναγία τη φτώχεια, και ότι γι’ αυτό θα την έχει μεσίτρια, σε έναν χορτασμό πολύ μεγαλύτερο από του στομαχιού...

Περισσότερα...

Δεκαπενταύγουστος 2011

 

Αγαπητοί ενορίτες,

Φῶς ἡ τεκοῦσα, Θεοτόκε, σκοτισθέντα μέ νυκτί ἁμαρτημάτων, φωταγώγησον Σύ, φωτός οὖσα δοχεῖον...

Αυτό επαναλαμβάναμε τα βράδυα των παρακλήσεων του δεκαπενταυγούστου στους Ναούς. Δηλαδή: Συ Θεοτόκε που γέννησες το Φως (Χριστό), φωταγώγησε κι εμένα που με καλύπτει το σκοτάδι των αμαρτημάτων μου, Συ που έγινες δοχείο του φωτός...

Όλοι πιστεύουμε ότι είμαστε ανοιχτομάτηδες. Ακόμα και όσοι ψάλλαμε κάθε απόγευμα του δεκαπενταύγουστου αυτόν τον ύμνο! Ατυχώς για τους περισσότερους δεν μας «μίλησε». Επαναλάβαμε λόγια αλλ' όχι νοήμα­τα. Χαρήκαμε τον ήχο αλλά όχι το περιεχόμενο. Μείναμε στην ατμόσφαιρα και δεν μπορέσαμε να δούμε την πρόταση! Τέλος πάντων. Ας σκύψουμε να αφουγκραστούμε τι μας λέει και τι μας προτείνει. 

Περισσότερα...