Ι.Ν Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου Πρεβέζης
enoriako.info

Ομιλίες

Υπάρχουν πολλά δύσκολα προβλήματα στον χώρο της Ιατρικής επιστήμης αλλά μόνο ένα από αυτά αποκαλείται "το δύσκολο πρόβλημα". Και αυτό είναι το πρόβλημα της συνείδησης - πώς ένα περίπου κιλό νευρικών κυττάρων δημιουργεί στον άνθρωπο το «άραφο» καλειδοσκόπιο των αισθήσεων, τις σκέψεις, την συνείδηση του εαυτού του, την αίσθηση του χώρου και του χρόνου, της γύρω πραγματικότητας, τις αναμνήσεις και τα συναισθήματα που καταλαμβάνουν τον άνθρωπο την κάθε στιγμή της ζωής του.

Περισσότερα...

Θεόδωρος Ζιάκας

Με βάση την αντίληψη, που κυριαρχεί στα εκπαιδευτικά μας πράγματα, ο τίτλος της εισήγησής μου θα μπορούσε να κριθεί επιεικώς απαράδεκτος, γιατί:

α) Τι σχέση μπορεί να έχει η εθνική ταυτότητα με την παιδεία; Δεν πρέπει η παιδεία να είναι «υπεράνω εθνικών διαχωρισμών»; β) Πώς μπορούμε να μιλάμε για εθνική ταυτότητα στον αιώνα της παγκοσμιοποίησης, όπου οι εθνικές ταυτότητες «καταργούνται»; Η αντίδραση αυτή είναι κατανοητή. Εκφράζει τις αντιλήψεις της νεωτερικής παράδοσης στη σημερινή μεταμοντέρνα φάση της εξέλιξής της.

Δεν υπάρχει όμως μόνο η νεωτερική παράδοση στον κόσμο. Υπάρχει στην περίπτωσή μας και η ελληνική προσωποκεντρική παράδοση, η οποία βλέπει τα πράγματα αυτά εντελώς διαφορετικά.

Περισσότερα...

Σας  ευχαριστώ για την πρόσκληση να μιλήσω μπροστά σ’ αυτό το θεμελιακό καθίδρυμα για τη ζωή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και για την ευκαιρία που μου δόθηκε να απευθυνθώ, μέσω υμών, σε περισσότερους από πεντακόσια εκατομμύρια πολίτες των 28 χωρών μελών  τους οποίους εκπροσωπείτε. Επιθυμώ να εκφράσω ιδιαίτερα την ευγνωμοσύνη μου σ’ εσάς, κύριε Πρόεδρε του Κοινοβουλίου, για το εγκάρδιο καλωσόρισμα που μου απευθύνατε, στο όνομα όλων των μελών της Συνέλευσης.

Περισσότερα...

 

Εισαγωγικά.

 

Σάλαγος λοιπόν και πάλι στον γκιαούρ οντά για το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία! Κατήχηση θα είναι το μάθημα ή διδασκαλία της πολιτιστικής υποδομής του τόπου; Το κράτος ή η διοίκηση της εκκλησίας ρυθμίζει το θέμα; Συζητάμε ή μονομερώς αποφασίζουμε; Είμαστε συναποφασίζοντες ή απλώς το κράτος λαμβάνει υπ’ όψιν τις παρατηρήσεις της Εκκλησίας, που είναι η επικρατούσα θρησκεία στον τόπο;

Ας δούμε το θέμα ως παρελθόν, κι ας σκεφθούμε με ψυχραιμία το τώρα και το μέλλον.

Περισσότερα...

Α. Πώς σχηματίστηκαν και τι είναι οι Ενορίες

Ό,τι σήμερα καλούμε ενορία, αναπτύχθηκε σιγά-σιγά. Ξεκινά από την Συναγωγή, τον τόπο της πρώτης λατρευτικής συνάξεως. Ο Λουκάς περιγράφει με κάπως ειδυλλιακά χρώματα την πρώτη κοινότητα:

«Κάθε μέρα συγκεντρώνονταν με ομοψυχία στο ναό, τελούσαν την Θεία Ευχαριστία σε σπίτια, τρώγοντας την τροφή τους γεμάτοι χαρά και με απλότητα στην καρδιά. Δοξολογούσαν τον Θεό, και όλος ο λαός τους εκτιμούσε» (Πρ. 2, 46-47).

Περισσότερα...

Πρώτη Ομιλία της  Σαρακοστής 2017

    Το Άγιο Πνεύμα μας οδηγεί στο Μυστήριο της Κυριότητας του Χριστού

  1. ‘‘Εκείνος μαρτυρήσει περί εμού’’

Κάτι μου έκανε εντύπωση καθώς διάβαζα φέτος την εναρκτήρια προσευχή της Λειτουργίας της Πρώτης Κυριακής της Σαρακοστής.

Περισσότερα...

Ο Θεός ο Κύριος και Δημιουργός των πάντων, αυτός που έκτισε τα πάντα με σοφία, δεν είναι μόνον φιλάνθρωπος αλλά και μακρόθυμος. Πάντοτε έτσι ήταν, έτσι είναι και έτσι θα είναι· «καλόκαρδος» και αγαθός, αληθινός, χωρίς οργή, κι όλα αυτά σε απόλυτο βαθμό. Αυτός ο Κύριος συνέλαβε ένα μεγαλειώδες και ασύλληπτο σχέδιο και το «μοιράστηκε» μόνο με τον υιό του!

Περισσότερα...

Ὅπως καί ἄν ὀνομάζεται σήμερα ὁ λόγος περί Θεοῦ, εἴτε Ἐπιστήμη, εἴτε Φιλοσοφία, εἴτε Θεολογία, εἴτε Μεταφυσική, ἀναγνωρίζει πλέον ὅτι γιά τό Ὑπερβατικό μπορεῖ νά μιλήσει μονάχα ὁ Ὑπερβατικός.

Περισσότερα...

 

Αυτό το πρωινό, κάτω από την επίδραση του φωτισμένου Λόγου του Θεού που ακούσαμε, θα ήθελα να σας προτείνω κάποιες φράσεις οι οποίες προπάντων προκαλούν τη συνείδηση όλων, ωθούν σε στοχασμό και σε συγκεκριμένη αλλαγή ορισμένων διαθέσεων.

Περισσότερα...

Χρησιμοποίησε τα υλικά, μη κάνεις κατάχρηση. Αυτό σε δίδαξε και ο Παύλος. Επίτρεψε στον εαυτό σου μετρημένες απολαύσεις. Μη βουλιάξεις σε «διονυσιακή » φιληδονία. Μη γίνεσαι καταστροφέας όλων των ζώων· των μεγάλων τετραπόδων, των μικρών· των ορνίθων, των ψαριών, των συνηθισμένων, των σπανίων, των φτηνών, των ακριβών. Ας μη χρειάζεται ο ιδρώτας πολλών κυνηγών για να γεμίσει ένα στομάχι, σαν να πρόκειται για ένα βαθύτατο πηγάδι, που όσα και να του ρίξεις δεν γεμίζει. Για τους καλοφαγάδες ούτε ο βυθός της θαλάσσης δεν μένει... ανενόχλητος ούτε ποταμόψαρα μόνον ψαρεύονται αλλά και όσα θαλάσσια ζώα βρίσκονται στα βαθύτατα νερά της θαλάσσης και αυτά τα βγάζουν στην ξηρά και στον αέρα! Ούτε ξεχνιούνται τα οστρακόδερμα ακόμα και ο αχινός συλλέγεται, η σουπιά, που έρπει πιάνεται σε σαγήνη και το χταπόδι, που είναι κολλημένο στις πέτρες αποσπάται και τα κοχύλια των κατωτάτων βυθών ανασύρονται και όλα τα γένη των ζώων, όσα κολυμπούν στην επιφάνεια και τα κύματα και όσα έτυχε να διαβιούν στον πυθμένα της θαλάσσης «βγαίνουν» στον αέρα της γης με χίλιους δύο τρόπους, που σοφίζεται η φιληδονία των καλοφαγάδων.

Περισσότερα...

 

(ή Η κάρτα του πολίτη)

 

          Αυτή την απορία εξέφρασε έκπληκτος στρατιωτικός, σε κληρικό που επισκέφθηκε την μονάδα του και κήρυξε στους στρατευμένους, μιλώντας τους για τον... κίνδυνο της ηλεκτρονικής κάρτας του πολίτη.

Περισσότερα...

Ἡ κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου πάνω σ᾿ αὐτήν τήν γῆ, εἶναι ἡ κατάσταση ἑνός ἀρρώστου σ᾿ ἕνα νοσοκομεῖο. Μπορεῖ αὐτό νά προκαλεῖ ἄμεσα τίς σύγχρονες οὐμανιστικές καί ἐπιστημονικές ἔννοιες γιά τήν ἀνθρώπινη αὐτονομία, ἀνεξαρτησία καί πρόοδο, τί σημασία ὅμως ἔχει κάτι τέτοιο; Κατεστραμμένος εἶναι ὁ ἑκατομμυριοῦχος. Ἔχασε αὐτό πού εἶχε... ἀλλά ζεῖ. Ἄν παραδεχθεῖ τήν ἀρρώστια του καί μάθει νά ἀρνεῖται αὐτή τήν πορεία καταστροφῆς καί πεθάνει γιά τήν ἁμαρτία, τότε ὑπάρχει ἐλπίδα.

Περισσότερα...

Στο τέλος της προ των Χριστουγέννων περιόδου, συναντιόμαστε για τις παραδοσιακές ευχές. Σε μερικές μέρες θα έχουμε τη χαρά να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα· το γεγονός ότι ο Θεός γίνεται άνθρωπος για να σώσει τους ανθρώπους· τη φανέρωση της αγάπης του Θεού που δεν αρκείται να μας δώσει απλώς κάτι ή να μας στείλει κάποιο μήνυμα ή κάποιους αγγελιαφόρους, αλλά μας προσφέρεται ο ίδιος· το μυστήριο του Θεού που παίρνει πάνω του την ανθρώπινη κατάσταση και τις αμαρτίες μας για να μας αποκαλύψει τη δική του θεϊκή Ζωή, την απέραντη χάρη του και τη δωρεάν συγγνώμη του. Είναι η συνάντησή μας με τον Θεό που γεννιέται μέσα στη φτώχεια του σπηλαίου της Βηθλεέμ για να μας διδάξει τη δύναμη της ταπεινοσύνης. Τα Χριστούγεννα, πράγματι, είναι και η γιορτή του φωτός που το δέχονται όχι οι «εκλεκτοί», αλλά οι φτωχοί  και οι απλοί που περίμεναν τη σωτηρία του Κυρίου.

Περισσότερα...

Δίχως αγάπη,

όλη η λατρεία είναι ένα ασήκωτο βάρος

ο χορός αγγαρεία,

η μουσική σκέτος θόρυβος.

Τζ. Ρουμί "O Aγαπημένος"

Περισσότερα...

 Σχολιασμός και παρουσίαση

Ένα κείμενο με ιστορία 70 χρόνων και γραμμένο προ πεντηκονταετίας από τον σοφό και συνετό επίσκοπο Κοζάνης Διονύσιο. Χρήσιμο και ωφέλιμο σε όλη την Εκκλησία.

Περισσότερα...

Βρισκόμαστε στο στάδιο Madinson Square Garden, ένα μέρος συνώνυμο μ’ αυτήν την πόλη. Αποτελεί το μέρος όπου συντελούνται σημαντικά αθλητικά, καλλιτεχνικά και μουσικά δρώμενα που προσελκύουν ανθρώπους όχι μόνο από αυτή την πόλη αλλά και από ολόκληρο τον κόσμο. Σε αυτό το μέρος που αντιπροσωπεύει και την ποικιλία και τα κοινά ενδιαφέροντα τόσων πολλών διαφορετικών ανθρώπων, ακούμε τα εξής λόγια: «Οι άνθρωποι που περπάτησαν στο σκοτάδι είδαν ένα εκπληκτικό και λαμπρό φως» (Ησαΐας 9, 1). Οι άνθρωποι που περπάτησαν, συνεπαρμένοι από τις δραστηριότητες τους και την καθημερινότητα τους, με τις επιτυχίες και τις αποτυχίες τους, με τις ανησυχίες και τις προσδοκίες τους, έχουν δει ένα εκπληκτικό και λαμπρό φως. Οι άνθρωποι που περπάτησαν, με όλες τις χαρές και τις ελπίδες τους, με τις απογοητεύσεις και τις λύπες τους, έχουν δει ένα εκπληκτικό και λαμπρό φως. 

Σε κάθε εποχή, ο λαός του Θεού καλείται να συλλογιστεί αυτό το φως. Ένα φως για τα έθνη, όπως το εξέφρασε ιλαρά ο πρεσβύτης Συμεών κατά την Υπαπαντή. Ένα φως προορισμένο να λάμπει σε κάθε γωνιά αυτής της πόλης, στους συνανθρώπους μας, σε κάθε κομμάτι της ζωής μας. «Οι άνθρωποι που περπάτησαν στο σκοτάδι είδαν ένα εκπληκτικό και λαμπρό φως». Ένα ιδιαίτερο χάρισμα του λαού του Θεού είναι η ικανότητα να βλέπει, να συλλογίζεται ακόμα και στις «σκοτεινότερες στιγμές» το φως που φέρνει ο Χριστός. Ο πιστός λαός του Θεού μπορεί να δει, να διακρίνει και να συλλογιστεί την ζωντανή παρουσία Του στο μέσο της ζωής, στο κέντρο της πόλης.

Μαζί με τον προφήτη Ησαΐα μπορούμε να πούμε: «Οι άνθρωποι που περπατούν, αναπνέουν και ζουν στο μέσο ενός σκοτεινού νέφους είδαν ένα εκπληκτικό και λαμπρό φως και ένιωσαν την ανάσα του φρέσκου αέρα. Το να ζει κανείς σε μία μεγάλη πόλη δεν είναι πάντα εύκολο. Ένα πολυπολιτισμικό πλαίσιο παρουσιάζει πολλές σύνθετες προκλήσεις. Ωστόσο, οι μεγάλες πόλεις είναι μια υπενθύμιση των κρυμμένων θησαυρών που υπάρχουν στον κόσμο μας: στην ποικιλομορφία των πολιτισμών τους, των παραδόσεων τους και των ιστορικών τους βιωμάτων. Στην ποικιλία των γλωσσών τους, των εθίμων τους και των διαφορετικών διατροφικών τους συνηθειών. Οι μεγάλες πόλεις ενώνουν τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους εμείς οι άνθρωποι έχουμε ανακαλύψει να εκφράσουμε το νόημα της ζωής, όπου και αν βρισκόμαστε.

Αλλά οι μεγάλες πόλεις κρύβουν επίσης όλους αυτούς τους ανθρώπους που δεν φαίνονται να ανήκουν εδώ ή είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Στις μεγάλες πόλεις, πίσω από τον βρυχηθμό της κίνησης, πίσω από το «ταχύ βήμα της αλλαγής»,  τόσα πρόσωπα περνούν απαρατήρητα, διότι δεν έχουν το «δικαίωμα» να βρίσκονται εδώ, δεν έχουν δικαίωμα να είναι μέρος της πόλης. Είναι οι ξένοι, τα παιδιά που δεν πηγαίνουν σχολείο, αυτοί που στερούνται ιατρικής περίθαλψης, οι άστεγοι, οι παραμελημένοι ηλικιωμένοι. Αυτοί οι άνθρωποι στέκονται στα περιθώρια των μεγάλων λεωφόρων μας, στους δρόμους μας, μέσα σε εκκωφαντική ανωνυμία. Γίνονται μέρος ενός αστικού περιβάλλοντος που όλο και περισσότερο θεωρείται δεδομένο, στα μάτια μας και κυρίως στις καρδιές μας. Γνωρίζοντας ότι ο Χριστός εξακολουθεί να περπατά στους δρόμους μας, ότι είναι μέρος της ζωής των ανθρώπων Του και ότι σχετίζεται με εμάς με την ατέλειωτη ιστορία της λύτρωσης, μας γεμίζει με ελπίδα. Μια ελπίδα που μας ελευθερώνει από τις δυνάμεις που μας ωθούν στην απομόνωση και στην έλλειψη ενδιαφέροντος για τις ζωές των άλλων, για την ζωή στην πόλη μας.

Μια ελπίδα που μας απελευθερώνει από άδειες «σχέσεις», από αφηρημένες αναλύσεις ή από «εντυπωσιακές» καθημερινότητες. Μια ελπίδα που δεν φοβάται την ανάμιξη, που ενεργεί σαν προζύμι οπουδήποτε  τύχει να ζούμε και να δουλεύουμε. Μια ελπίδα που μας κάνει να δούμε, ακόμα κι όταν βρισκόμαστε στη μέση μιας σκοτεινής νεφέλης, την παρουσία του Θεού καθώς συνεχίζει να περπατά στους δρόμους της πόλης μας. Με τι μοιάζει αυτό το φως καθώς ταξιδεύει στους δρόμους μας; Πού συναντούμε τον Θεό, που ζει μαζί μας μέσα στο νέφος των πόλεων μας; Πώς θα συναντήσουμε τον Χριστό, ζωντανό και εν δράσει στην καθημερινότητα των πολυπολιτισμικών μας πόλεων; Ο Προφήτης Ησαΐας μπορεί να μας καθοδηγήσει σ’ αυτή την διαδικασία «μαθήσεως του να βλέπουμε». Μας παρουσιάζει τον Χριστό ως «Υπέροχο Σύμβουλο, Παντοδύναμο Θεό, Αιώνιο Πατέρα, Πρίγκιπα της Ειρήνης». Με αυτόν τον τρόπο μας παρουσιάζει τη ζωή του Υιού, ώστε η ζωή Του να γίνει δική μας ζωή.

Υπέροχος Σύμβουλος. Τα Ευαγγέλια μας διηγούνται πόσοι πολλοί άνθρωποι πλησίασαν τον Ιησού για να Τον ρωτήσουν: «Κύριε, τί πρέπει να κάνουμε;». Το πρώτο πράγμα που κάνει ο Ιησούς ανταποκρινόμενος είναι να προτείνει, να ενθαρρύνει, να δώσει κίνητρα. Συνεχώς επαναλαμβάνει στους μαθητές Του να βγουν, να βγουν έξω. Τους προτρέπει να βγουν έξω και να συναντήσουν τους άλλους όπου αυτοί βρίσκονται πραγματικά, και όχι εκεί όπου εμείς θεωρούμε ότι βρίσκονται. Βγείτε έξω, ξανά και ξανά, βγείτε έξω χωρίς φόβο, χωρίς δισταγμό. Βγείτε έξω και διακηρύξτε αυτή την χαρά που προορίζεται για όλους τους ανθρώπους.

Ο Παντοδύναμος Θεός. Στο πρόσωπο του Ιησού, ο ίδιος το Θεός έγινε Εμμανουήλ, δηλαδή ο Θεός μαζί μας, ο Θεός που περπατά δίπλα μας, που αναμιγνύεται στις ζωές μας, στα σπίτια μας, ανάμεσα «στις κατσαρόλες και τα τηγάνια μας» όπως συνήθιζε να λέει η Αγία Τερέζα του Ιησού.

Ο Αιώνιος Πατέρας. Κανένας και τίποτα δεν μπορεί να μας απομακρύνει από την Αγάπη Του. Βγείτε έξω και διακηρύξτε, βγείτε έξω και δείξτε ότι ο Θεός βρίσκεται ανάμεσά μας ως φιλεύσπλαχνος Πατέρας που ο ίδιος βγαίνει έξω, πρωί και βράδυ, για να δει αν ο γιός του επέστρεψε σπίτι και, μόλις τον δει να επιστρέφει, τρέχει να τον αγκαλιάσει. Μια αγκαλιά που θέλει να αναλάβει, να εξαγνίσει και να ανυψώσει την αξιοπρέπεια των παιδιών του. Ένας πατέρας που η αγκαλιά του είναι «χαρμόσυνα νέα για τους φτωχούς, θεραπεία για τους αρρώστους, ελευθερία για τους αιχμαλώτους, ανακούφιση για αυτούς που θρηνούν» (Ησαΐας 61, 1-2).

Πρίγκιπας της Ειρήνης. Βγείτε να συναντήστε τους άλλους και μοιραστείτε τα χαρμόσυνα νέα πως ο Θεός, ο Πατέρας μας, περπατά στο πλευρό μας. Μας απελευθερώνει από την ανωνυμία, από μια ζωή αδειανή και εγωιστική και μας φέρνει στο σχολείο των συναντήσεων. Μας απομακρύνει από την φρενίτιδα του ανταγωνισμού και την αυτο-απορρόφηση και ανοίγει μπροστά μας το μονοπάτι της ειρήνης. Αυτή η ειρήνη που γεννιέται με την αποδοχή των άλλων, αυτή η ειρήνη που γεμίζει τις καρδιές μας κάθε φορά που κοιτούμε προς αυτούς που βρίσκονται σε ανάγκη, τους αδερφούς και τις αδερφές μας.

Ο Θεός ζει στις πόλεις μας. Η Εκκλησία ζει στις πόλεις μας και θέλει να μοιάζει όπως η μαγιά στη ζύμη. Θέλει να σχετίζεται με όλους, να στέκεται στο πλευρό όλων, καθώς διακηρύσσει τα θαύματα του Υπέροχου Συμβούλου, του Παντοδύναμου Θεού, του Αιώνιου Πατέρα, του Πρίγκιπα της Ειρήνης.

«Οι άνθρωποι που περπάτησαν στο σκοτάδι έχουν δει λαμπρό και εκπληκτικό φως». Και εμείς οι ίδιοι είμαστε μάρτυρες αυτού του φωτός.

 

Κήρυγμα του Πάπα Φραγκίσκου στο, χωρητικότητας 20000 θέσεων, Madison Square Garden

Περιοδικό Σύναξη

Τεύχος 142, Απρίλιος-Ιούνιος, 2017

Σεβασμιώτατοι Πατέρες,

Ξεφυλλίζοντας ο καθένας μας το Ευαγγέλιο του Χριστού, βλέπει έκπληκτος ότι ο Χριστός αντιμετώπιζε τις οποιεσδήποτε αντιρρήσεις και διαφορετικές γνώμες με διάθεση ειρηνική και φωτιστική των λαθών.

Περισσότερα...

"Και στη φουφού του καστανά στάχτη να γίνεις σατανά " (Μ. Κανά).

Φαίνεται πως αυτή η ‘’θεολογία’’ του λαϊκού τραγουδιού ενέπνευσε κάποιον ιερέα σε μια μεγαλούπολη της κεντρικής δυτικής Ελλάδος να παραθέσει σε προσκύνηση(!!) ένα τέτοιο διαλυτικό ‘’των του διαβόλου μηχανημάτων’’ κάστανο που του δόθηκε από τον πατέρα Παΐσιο προ 27ετίας. Βέβαια…αντί ‘’διαλύσεως’’ το πράγμα περιεπλάκη και πας νοήμων άνθρωπος και χριστιανός κατειρωνεύεται δικαίως και βασίμως όλο αυτό το βλάσφημο θέατρο, που επικαιροποίησε και πάλι την προφητεία του Χριστού: ‘’δι υμάς βλασφημείται το όνομά μου εν τοις έθνεσιν’’ (Ησαΐας 52,5).

Περισσότερα...

Ευχαριστώ τους διοργανωτές του Συνεδρίου για την τιμητική πρόσκληση, και ευχαριστώ επίσης όλους τους παρόντες, προκαταβολικά, για την υπομονή να ακούσετε γνωστά και χιλιοειπωμένα πράγματα σχετικά με το κοινό καταπίστευμα του Θεού προς όλους εμάς, χριστιανούς και μη, δηλαδή την Αγία Γραφή, το οποίο όμως καταπίστευμα, καθένας από μας το προσλαμβάνει και το διαχειρίζεται με τα δεδομένα που διαθέτει, είτε ανεπιγνώστως, ανάλογα με την παράδοση μέσα στην οποία μεγάλωσε, είτε με "επιστημονική" ενάργεια και αυτεπίγνωση.

Περισσότερα...

...

Η Εκκλησία της σημερινής εποχής, δεν θα πρέπει να το ξεχνάμε, έχει περάσει μέσα από απίθανες καταστάσεις και αντιλήψεις. Συγκεκριμένα:

 Είχε τους Δονατιστές και τους Νοβατιανούς... ως αντιπολίτευση στην φιλάνθρωπη τοποθέτησή της για αποδοχή των αμαρτανόντων και πεπτωκότων (Lapsi) στα πρώτα χρόνια.

Είχε απαγορεύσει την εξομολόγηση στο Πατριαρχείο της Κωσταντινουπόλεως o πατριάρχης Νεκτάριος (προκάτοχος του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου) λόγω διαρροών. Είχε καταργήσει, δηλαδή, την επικρατούσα δημόσια εξομολόγηση, λόγω της απειλητικής εμφάνισης κοσμικού πνεύματος στα ήθη και στην ζωή των πιστών, αφού, ό,τι ήταν σπάνιο στην αρχαία Εκκλησία, δηλαδή το θανάσιμο αμάρτημα, είχε πλέον καταντήσει σύνηθες, ενώ οι άγιοι, που αρχικώς αποτελούσαν τον κανόνα, ήταν πλέον η εξαίρεση. Τα ποσοστά είχαν αντιστραφεί!

Είχε ταυτίσει τους αμαρτωλούς με τους λεπρούς (Μεθόδιος Ολύμπου, Περί λέπρας).

Περισσότερα...

....Τα Βιβλικά κείμενα δεν παρέχουν καμιά υποστήριξη σε αυτήν την διαδεδομένη πλέον σήμερα ψευδαίσθηση του σύγχρονου ανθρώπου, ότι είναι ικανός να καταργήσει τον Θεό! Αντιθέτως θέτουν το πλαίσιο και τους όρους αυτής της σχέσης, ανθρώπου και Θεού, και προτείνουν μια επικοινωνία από την οποία ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται και συνειδητοποιεί την αξιολόγησή του εκ μέρους του Θεού....

Περισσότερα...

 

του Άντη Ροδίτη

 

Η 28η Οκτωβρίου 2016, είναι η 75η επέτειος του μεγάλου ΟΧΙ στη βία και την υποδούλωση, που αντέταξε η Ελλάδα το 1940, των τότε 7 εκατομμυρίων, απέναντι στην Ιταλία των 44 εκατομμυρίων.

Μετά την απόκρουση της πρώτης ιταλικής επίθεσης και την κατάληψη θέσεων του ιταλικού στρατού από τον ελληνικό στρατό, ο Μουσολίνι σχεδίασε μια δεύτερη, μεγαλύτερη επίθεση, για ν’ ανατρέψει την εις βάρος του έκβαση του πολέμου. Η γενική αναλογία ήταν 25 ιταλικές μεραρχίες έναντι 5 ελληνικών. Κεντρικό σημείο της ελληνικής άμυνας ήταν το ύψωμα 731. Απέναντι ακριβώς, σε απόσταση ασφαλείας, εγκατέστησε το παρατηρητήριό του ο ίδιος ο Μουσολίνι. Κάτι σαν Ξέρξης στη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Η ιταλική, ανοιξιάτικη, εαρινή αντεπίθεση, με την επονομασία «επιχείρηση πριμαβέρα» άρχισε την αυγή της 9ης Μαρτίου 1941, υπό την προσωπική επίβλεψη του Ντούτσε.

Περισσότερα...

Σεις, ο λαός του Χριστού, η αγία ποίμνη Του, το Βασίλειο Ιεράτευμα, οι από τα χωριά και τις πόλεις συγκεντρωθέντες δήμοι του λαού, από πού πήρατε την προτροπή του ξεκινήματος και μαζευτήκατε στον ιερό αυτό τόπο; Ποιος σας έβαλε στην σκέψη αυτήν την σπουδαία και για την συγκεκριμένη στιγμή αγία προτροπή και ανάγκη; Και μάλιστα μέσα στον χειμώνα, που ακόμα και ο πόλεμος σταματάει και ο στρατιώτης βγάζει από πάνω του την πανοπλία, και ο ναυτικός μαζεύει τα πανιά και αφήνει το πηδάλιο κοντά στο τζάκι του, και ο γεωργός τα βόδια του που οργώνουν τα ξεκουράζει στο παχνί;

Περισσότερα...

Πρωτοπρ. Βασίλειος Θερμός,

Παιδοψυχίατρος,

Καθηγητής Ανωτέρας Εκκλ. Ακαδημίας ΑΘηνών

 

Μια απόπειρα ψυχαναλυτικής κατανόησης της γυναίκας

ως επικίνδυνου ‘παράπλευρου προϊόντος’,

από την Βίβλο μέχρι το σήμερα.

 

Επιθυμώ να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου για την τιμή που μου έγινε να παράσχω το εναρκτήριο έναυσμα σε ένα τόσο σημαντικό συνέδριο. Καθώς είμαι αμύητος στον χώρο της βιβλικής επιστήμης, παρακαλώ τους ειδικότερους και σοφότερους να διορθώσουν τις όποιες αστοχίες μου. Από την πλευρά μου, στοιχώντας στον συνθετικό και διεπιστημονικό χαρακτήρα του συνεδρίου, θα επιχειρήσω να συνδέσω την Βίβλο με την ψυχαναλυτική θεωρία.

Περισσότερα...

Είμαι πολύ ευγνώμων για την πρόσκλησή σας να απευθυνθώ σ’ αυτή τη συνέλευση του Κογκρέσου στη «χώρα των ελεύθερων και στον οίκο των γενναίων». Θα ήθελα να πιστεύω ότι ο λόγος για την πρόσκληση αυτή είναι ότι είμαι κι εγώ γιός αυτής της μεγάλης ηπείρου, από την οποία έχουμε πάρει όλοι τόσα πολλά και προς την οποία μοιραζόμαστε μία κοινή ευθύνη.

Κάθε γιος και κόρη όποιας χώρας έχει μια αποστολή, μια προσωπική και κοινωνική ευθύνη. Η δική σας ευθύνη, ως μελών του Κογκρέσου, είναι να ικανώσετε αυτή τη χώρα, μέσω της νομοθετικής σας δραστηριότητας, να αναπτυχθεί ως έθνος. Εσείς είστε το πρόσωπο του λαού της, οι αντιπρόσωποί τους. Έχετε κληθεί να υπερασπισθείτε και να διατηρήσετε την αξιοπρέπεια των συμπολιτών σας στην ακάματη και απαιτητική επιδίωξη του κοινού καλού, γιατί αυτός είναι ο κύριος στόχος κάθε πολιτικής. Μια πολιτική κοινωνία αντέχει όταν επιζητεί, ως κλήση, να ικανοποιεί τις κοινές ανάγκες διεγείροντας την ανάπτυξη όλων των μελών της, ειδικά εκείνων που βρίσκονται σε καταστάσεις που τα καθιστούν περισσότερο τρωτά ή εκτεθειμένα σε κινδύνους. Η νομοθετική δραστηριότητα βασίζεται πάντα στη φροντίδα για τους ανθρώπους. Σε αυτό έχετε προσκληθεί, κληθεί και συνέλθει από εκείνους που σας εξέλεξαν.

Περισσότερα...

 

        Παναγιώτατε, αγαπητέ αδελφέ Βαρθολομαίε,

Όταν ήμουν Αρχιεπίσκοπος του Μπουένος Άιρες, λάμβανα συχνά μέρος στην τέλεση της Θείας Λειτουργίας των Ορθόδοξων κοινοτήτων της περιοχής. Σήμερα, ο Κύριος μου προσέφερε τη μοναδική  χάρη να είμαι παρών σ’ αυτή την Πατριαρχική Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου για την τέλεση του εορτασμού του αγίου Αποστόλου Ανδρέα, του πρωτόκλητου, του αδερφού του Αγίου Πέτρου, και Προστάτη Αγίου του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Περισσότερα...

Ιδέες επαναλαμβανόμενες, ή Ζωή παλλόμενη;

Θεία Ευχαριστία

Μικρόβια

Και Ναοί... αντιμικροβιακά καταφύγια

Περισσότερα...

Του Αγίου Ιωάννου του "Δαμασκηνού" λόγος.

Γι' αυτούς που πέθαναν "ἐν πίστει" και περί της ψυχικής ωφελείας που προκύπτει

από τις Λειτουργίες και τίς φιλανθρωπίες που γίνονται γι' αυτούς.

Περισσότερα...

 

Ἡ Ἐκκλησία κατ᾿ ἀρχήν δέν εἶναι ἕνα ἵδρυμα καί πολύ περισσότερο δέν εἶναι μιά θεσμική ὑπηρεσία καί ἐγκατάσταση. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι προπαντός μιά συνέλευση πού συγκαλεῖται ἀπό τόν Κύριό της καί συνενώνεται γύρω Του.

Περισσότερα...

Βρίσκομαι σήμερα μπροστά σας με την υποχρέωση να σας παρουσιάσω ένα θέμα μεγάλο και πολύ αμφισβητούμενο. Δεν ξέρω, ή μάλλον ξέρω, ότι δεν είναι τα μέτρα μου για τέτοιου μεγέθους θέματα και το καρύδι είναι πολύ σκληρό για τα δικά μου δόντια.

Περισσότερα...

 

Κάποιος κλέβει δύο κότες ἀπό τό κοτέτσι τοῦ παπᾶ καί μετά ἀπό καιρό ἀποφασίζει νά τό ἐξομολογηθεῖ!

- Πάτερ μου ἔκλεψα δύο κότες!

- Νά τίς ἐπιστρέψεις, λέει ὁ παπᾶς.

- Πάτερ μου, τίς θέλετε ἐσεῖς;

- Ἐγώ, τοῦ λέει ὁ παπᾶς. Ὄχι. Νά τίς δώσεις σέ κεῖνον πού τίς πῆρες.

- Ἐκεῖνος δέν τίς θέλει.

- Ἔ! Τότε κρᾶτα τες.

Περισσότερα...

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Η  ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ  ΤΗΣ  ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Σύνδεσμος Ν.Ε.Ο.Σ. αγ. Ματθαίος. ΧΑΝΙΑ 2011

 

"Χαίρετε! Είμαι ο Τζίμυ Μπράουν και σας κάλεσα απόψε εδώ. Δε με ξέρετε ούτε σας ξέρω. Κι όμως όλοι δεχτήκατε αυτή την πρόσκληση και ούτε ένας σας δεν αναρωτήθηκε ποιος είναι αυτός ο άγνωστος που μας καλεί. Αλλά όλοι σας παραβλέψατε αυτή τη λεπτομέρεια προκειμένου να μη λείψετε από μια ακόμη εκδήλωση. Αυτά είχα να σας πω και γι' αυτό σας κάλεσα. Μπορείτε να συνεχίσετε. Καλή σας νύχτα!"

Περισσότερα...

 

Όντας εφημέριος μιας ενορίας, το πρώτο που αντιλαμβάνεσαι και ζεις, είναι το βίωμα και η παρατήρηση, ότι το εκκλησίασμα συναπαρτίζεται από δύο βασικές μεγάλες ομάδες ενοριτών. Πρώτον, αυτούς που έχουν συνείδηση της ενοριακής σχέσεως και δεσμεύσεως, έχοντας τον ναό, τον ιερέα και τους ενορίτες· πατρικό σπίτι, πατέρα και αδελφούς. Και δεύτερον, αυτούς που έχουν μια σχέση θρησκευτικής συνήθειας, αρκετά παγιωμένη αλλά και παγωμένη, ώστε να μη διανοούνται προσωπικές σχέσεις στον ενοριακό χώρο, ειμή μόνον θρησκευτικά καθήκοντα ατομικώς εκπληρούμενα.

Περισσότερα...

Μη ψάχνεις για το πώς συνέβη!

Όπου θέλει ο Θεός σταματά η φυσική τάξις.

Θέλησε. Μπόρεσε.

Κατέβηκε. Έσωσε. Για τον Θεό όλα είναι δυνατά.

Σήμερα, Αυτός που είναι η μόνη πραγματικότης γίνεται άνθρωπος, γίνεται αυτό που δεν ήταν, δηλαδή πλάσμα. Ήταν Θεός και έγινε άνθρωπος, χωρίς να πάψει να είναι Θεός. Χωρίς εγκατάλειψη της θεότητος, έγινε άνθρωπος· αλλά ούτε προκόπτοντας, έγινε από άνθρωπος Θεός! Ήταν Λόγος Παντοκράτωρ και χωρίς να υποστεί φθορά, έγινε σάρκα, κρατώντας αμετάβλητη την θεϊκή Του φύση.

Περισσότερα...

..... Ας γιορτάσουμε χωρίς κακία και πονηρία, αλλά με ειλικρίνεια και αλήθεια. Πιστεύοντες στην Ομοούσιο και Άκτιστο Αγία Τριάδα, τον Πατέρα τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Πιστεύοντες στην Ανάσταση και προσδοκούντες τον Κύριο Ιησού Χριστό και πάλιν ερχόμενο όχι πλέον ταπεινά, αλλά ένδοξα, με ουράνια λαμπρότητα, μαζί με φωτεινούς αγγέλους, με φόβο και χαρά!

Ο Θεός της ειρήνης να καταξιώσει όλους μας να αναστηθούμε μαζί με τους αγίους με την Χάρη και την φιλανθρωπία του μονογενούς Υιού Του μαζί με τον Οποίον και με το Άγιο Πνεύμα αξίζει δόξα τιμή και προσκύνηση, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων.....

Περισσότερα...

 

Όπως και σε άλλα πολλά θέματα, ιδιαζόντως και σ’  αυτό, η σύγχρονη Εκκλησία τυραννιέται από την στρεβλή ερμηνεία της παράδοσης! Έχει επικρατήσει και επιβληθεί η αντίληψη ότι παράδοση είναι η επανάληψη. Φαντάζει η «φωτοτυπία» ως δημιουργία! Μια «δημιουργία» χωρίς διακινδύνευση, αλλά με ψυχολογική ασφάλεια, την οποίαν αντλεί από την ενότητά της με το παρελθόν και την εξ αυτής (της ενότητος ως νομίζεται) γνησιότητα και αυθεντικότητα! Η Θεολογική απαίτηση της συνέχειας και συνέπειας στην διδασκαλία για την Θεότητα (Τριαδολογία) και για το πρόσωπο του Χριστού (Χριστολογία) πράγμα αυτονόητο και φυσικά απαραίτητο ως προϋπόθεση της μίας αλήθειας πάνω στα καίρια και ουσιώδη της ζωής της Εκκλησίας, διεχύθη και σε θέματα τεχνικά, δευτερεύοντα και μορφολογικά, βοηθούσης της παλαιότερης αγραμματοσύνης και απαιδευσίας.

Περισσότερα...

 

Stat, rosa pristine,nomine

Nomina nuda tenemus.

Υπάρχει, το παλαιό ρόδο, μόνο ως όνομα·

κρατάμε γυμνά ονόματα

 

Μ᾿ αυτά τα λόγια, μ᾿ αυτή τη μικρή πρόταση στα λατινικά, τελειώνει ο μεγάλος συγγραφέας Umberto Eco πριν τριάντα τέσσερα χρόνια, το εντυπωσιακό μυθιστόρημά του "Το Όνομα του Ρόδου". Το ρόδο είναι η ελπιζόμενη μελλοντική ομορφιά. Είναι η ελπίδα των μελλόντων αγαθών, είναι η σπορά του καινούργιου καρπού. Στην προκείμενη περίπτωση είναι ό,τι έχει να προτείνει στην ζωή του ανθρώπου-μοναχού ένα μοναστήρι, που πρέπει ή θα έπρεπε να είναι ένα ρόδο, που θα άνοιγε στην ομορφιά των καρπών της εν Χριστώ ζωής.

Περισσότερα...

Ο Αρχιεπίσκοπος του York Dr. John Sentamu χειροτόνησε και τους δύο τοπικούς Επισκόπους. Ο Αρχιεπίσκοπος του Canterbury, Justin Welby, έκανε το ακόλουθο κήρυγμα:

Ησαΐας 35.6-10, Προς Φιλιππησίους 3.7-12, Ιωάννης 6.52-58

Περισσότερα...

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ

                                           Βασιλική του Βατικανού

                                                         Πέμπτη 2 Απριλίου 2015   

 

« Ἡ χείρ μου συναντιλήψεται αὐτῷ καὶ ὁ βραχίων μου κατισχύσει αὐτόν»(Ψαλ [88]89,22).  Έτσι σκἐπτεται ο  Κύριος όταν λέει μέσα του : «Εὗρον Δαυὶδ τὸν δοῦλον μου, ἐν ἐλαίω ὰγίῳ μου ἔχρισα αὐτόν»(στ.21). Έτσι σκέπτεται ο Πατέρας μας κάθε φορά που «βρίσκει» έναν ιερέα. Και προσθέτει ακόμα : «Καὶ ἡ ἀλήθειά μου καὶ τὸ ἔλεός μου μετ’ αὐτοῦ… αὐτὸς ἐπικαλέσεταί με : Πατήρ μου εἶ σύ, Θεός μου καὶ ἀντιλήπτωρ τῆς σωτηρίας μου»(στ.25.27)

Περισσότερα...

 

Αρχιεπίσκοπος Καντέρμπουρι Justin Welby

29 Ιουλίου 2015

 

Πάρα πολύ μεγάλο μέρος του χρόνου μας αναλώνεται σε φόβους και ανησυχίες. Ο φόβος είναι το όπλο που χρησιμοποιεί ο διάβολος κατά των χριστιανών και της εκκλησίας προκειμένου να μας οδηγήσει στην εσωστρέφεια, να μας στρέψει εναντίον του άλλου, μακριά από έναν κόσμο που έχει ανάγκη. Μπορεί να είναι ο φόβος του Ισλάμ, αλλά και ο φόβος μιας άλλης ομάδας στην εκκλησία! Μπορεί να είναι ο φόβος για την δική μας ζωή, για το χρέος, για την αμαρτία, για κρυφές αδυναμίες. Μπορεί να είναι ο φόβος για εκείνους που αγαπούμε περισσότερο ή για αυτούς που μας αγαπούν περισσότερο. Ο φόβος μπορεί να προέλθει από ένα εκατομμύριο άλλες αιτίες.

Περισσότερα...

.... Βλέπω ἀνθρώπους παράφρονες καί μανιασμένους πού χαζολογοῦν. Ἀνθρώπους, πού δέν ξέρουν οὔτε τί λένε οὔτε τί διαβεβαιώνουν, πού τολμοῦν ὅμως νά ἀποφαίνονται χωρίς να γνωρίζουν καί νά ὰναθεματίζουν αὐτά πού ἀγνοοῦν, καί ἔτσι νά γίνονται γελοῖα τά δικά μας ἀπό τούς μή πιστεύοντες. Ἀνθρώπους πού οὔτε γιά σωστό τρόπο ζωῆς φροντίζουν οὔτε νά πράττουν τό καλό ἔμαθαν. ...

Περισσότερα...

Rowan Williams*

Τα δύο χωρία της Καινής Διαθήκης που εκφράζουν καθάρια το θέμα που στοχαζόματε τούτο το απόγευμα, μας είναι οικεία.

“Λέγει ατ Θωμς· Κύριε, οκ οδαμεν πο πάγεις· κα πς δυνάμεθα τν δν εδέναι; λέγει ατ ησος· γώ εμι δς κα λήθεια κα ζωή· οδες ρχεται πρς τν πατέρα ε μ δι᾿ μο”. (Ιωάννης 14:5-6)

“ττε Πτρος πλησθες Πνεματος Αγου επε πρς ατος· ρχοντες το λαο κα πρεσβτεροι το ᾿Ισραλ, 4.9 ε μες σμερον νακρινμεθα π εεργεσίᾳ νθρπου σθενος, ν τνι οτος σσωσται, 4.10 γνωστν στω πσιν μν κα παντ τ λα ᾿Ισραλ τι ν τ νματι ᾿Ιησο Χριστο το Ναζωραου, ν μες σταυρσατε, ν Θες γειρεν κ νεκρν, ν τοτ οτος παρστηκεν νπιον μν γις. 4.11 οτς στιν λθος ξουθενηθες φ᾿ μν τν οκοδομοντων, γενμενος ες κεφαλν γωνας. 4.12 κα οκ στιν ν λλ οδεν σωτηρα· οδ γρ νομ στιν τερον π τν ορανν τ δεδομνον ν νθρποις ν δε σωθναι μς”. (Πράξεις 4: 8—12)

Περισσότερα...

Τι μπορεί να μας χωρίσει...;

 

Στην Παλαιά Διαθήκη, στο βιβλίο της Σοφίας Σειράχ υπάρχει η ακόλουθη διατύπωση: Τα δάκρυα της χήρας τρέχουν στη σιαγόνα του Θεού (35, 15). Η φράση αυτή δεν είναι απλώς μία εικόνα, μία μεταφορά ή αλληγορία. Όντως ο Θεός δάκρυσε.

Περισσότερα...