Ι.Ν Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου Πρεβέζης

Πρόσφατα

Σκέφτεται κανείς με αφόρητη οδύνη αλλά και απόλυτη κατανόηση όλους τους αρρώστους με καρκίνο, αυτοάνοσα ή AIDS ή κάτι άλλο απίθανο, που εκφράζουν την αγανάκτηση τους: Γιατί; Γιατί εγώ;; Η αναζήτηση της αιτίας μιας αρρώστιας... αυτή η αίσθηση αδικίας… συνθλίβει ψυχές και τυραννάει φυλλοκάρδια!

Το νεαρό κορίτσι που είχε δύο όλες κι όλες σεξουαλικές επαφές με ένα αγόρι-έκπληξη, που γνώρισε σε φιλικό πάρτι και που, στην πανεπιστημιακή αιμοδοσία που μετείχε εξ υστέρων, έμαθε ότι είναι οροθετική στα 23 της χρόνια!!

Ο γιατρός που στα 36 του μετά από λαμπρές σπουδές και το πέρας της νευροχειρουργικής εξειδίκευσης διαγιγνώσκεται με καρκίνο πνευμόνων και ξέρει ότι σε λιγότερο από δύο χρόνια θα τελειώσει η ζωή του (P. Kalanithi: Όταν η ανάσα γίνεται αέρας, Εκδ. Πατάκης).

Οι άνθρωποι με τα, ποικίλων συμπτωμάτων, αυτοάνοσα, που κάνουν την ζωή τους... «ὅλως ἄλλη» και τους κάνουν εξαρτημένους, θιγμένους, θλιμμένους, θυμωμένους...!!

Πολλές φορές βέβαια η αρρώστια οδηγεί τον άνθρωπο στα ουσιώδη· τον διαμορφώνει, όμως κάτι τέτοιο είναι δύσκολο και σπάνιο. Συνήθως τον εξαντλεί, σίγουρα ψυχικά και οπωσδήποτε σωματικά και τον θυμώνει, αυτό το "γιατί", που τυραννάει καθένα μας.

Anima sana in corpore sano φωνάζουμε εμείς οι σημερινοί άνθρωποι με το όραμα του αθλητικού ιδεώδους και την εμπορική του εξαργύρωση (ASICS τα αρχικά!) για να έρθει ο μακαρίτης ο καθηγητής Στίβεν Χόκινγκ να μας διαψεύσει διαβάζοντας μας, σωστά και ολόκληρο, το απόφθεγμα: Μακάρι-είθε να υπάρχει, ψυχή υγιής σε σώμα υγιές!! Εμείς όμως, παρότι χριστιανοί, κραυγάζουμε: Πάνω από όλα η υγεία...!

Περισσότερα...

...Τα απλά (όχι απλοϊκά) πράγματα είναι και αποφασιστικά και φέρνουν τις μεγαλύτερες επιπτώσεις και συνέπειες. Η αγάπη έχει τις μεγαλύτερες επιπτώσεις. Η Ανάσταση είναι μια αργή έκρηξη, που αλλάζει ατομικές ζωές, ομαδικές ζωές, κοινωνίες ολόκληρες, την πορεία της ιστορίας και την δομή του κόσμου. Και όλα αυτά με την ουσιαστική ευγένεια της ελεύθερης αποδοχής της. Ο Χριστός, όπως δεν κατέβηκε από το Σταυρό, μπροστά στα μάτια των περίεργων, όταν τον προκαλούσαν εμπαίζοντάς Τον (γιατί τότε όλοι αυτοί θα μεταβαλλόντουσαν σε τρομαγμένα κουτάβια οπαδών Του, πράγμα που σιχαίνεται!) ούτε και αναστήθηκε, μπροστά στα μάτια όσων Τον παρακαλούσαν, επειδή Τον αγαπούσαν, γιατί πάλι και σ’ αυτή την περίπτωση κάτι τέτοιο θα γινόταν "σφυρί" στα χέρια οπαδών για σπάσιμο των κεφαλιών όσον διαφωνούσαν...!...

Περισσότερα...

  1. p. Primo Mazzolari

 

Υπάρχει ένα όνομα που ακούγεται στις προσευχές μας αυτές τις μέρες της Μ. Εβδομάδας, το όνομα του Ιούδα, του προδότη. Όποιος προδίδει τον Κύριο, προδίδει την ψυχή του, προδίδει τα αδέλφια, προδίδει τη συνείδησή του, προδίδει το καθήκον του και γίνεται ένας δυστυχισμένος.

Ο Κύριος είναι παρών, είναι ο αποδέκτης του πόνου αυτής της προδοσίας, που θα πρέπει να προκάλεσε απεριόριστη ταλαιπωρία στην ψυχή του Κυρίου.

Καημένε Ιούδα!

Είναι ένα από τα πιο μυστήρια πρόσωπα που συναντάμε στα πάθη του Κυρίου. Περιορίζομαι σε τούτο: να ζητήσω έλεος για τον αδελφό μας τον Ιούδα.

Μην ντρέπεστε να δεχθείτε για τον εαυτό σας αυτή την αδελφική συγγένεια !

Εγώ δεν ντρέπομαι, γιατί ξέρω πόσες φορές πρόδωσα τον Κύριο, κανένας δεν πρέπει να ντρέπεται γι’ αυτόν. Και αποκαλώντας τον "αδελφό", είμαστε σύμφωνοι με την ορολογία του Κυρίου. Όταν δέχθηκε τον ασπασμό της προδοσίας, στη Γεσθημανή, ο Κύριος του απάντησε μ’ εκείνα τα λόγια που δεν πρέπει να τα ξεχνούμε: «Φίλε, μ’ έναν ασπασμό προδίδεις τον Υιό του Ανθρώπου;».

Περισσότερα...

James Martin.

 

Πότε ήταν η τελευταία φορά που αισθάνθηκες αγχωμένος λόγω του Πάσχα; Τόσα πολλά πασχαλινά ψώνια, τόσες πολλές πασχαλινές κάρτες για να γράψεις, τόσες πολλές πασχαλιάτικες εκδηλώσεις για να παρευρεθείς. Για να μην αναφέρουμε το ατελείωτο ρεύμα των πασχαλινών διαφημίσεων στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο, τις σχεδόν αναπόφευκτες ταινίες με θέμα το Πάσχα και όλα αυτά τα κακόγουστα πασχαλινά πουλόβερ που αναγκάζεσαι να φοράς κάθε άνοιξη. Και μην ξεχνάμε το μπελά του στησίματος του ετήσιου πασχαλιάτικου δέντρου και των πασχαλιάτικων φώτων ολούθε στο σπίτι.

Περισσότερα...

Ευχαριστώ τους διοργανωτές του Συνεδρίου για την τιμητική πρόσκληση, και ευχαριστώ επίσης όλους τους παρόντες, προκαταβολικά, για την υπομονή να ακούσετε γνωστά και χιλιοειπωμένα πράγματα σχετικά με το κοινό καταπίστευμα του Θεού προς όλους εμάς, χριστιανούς και μη, δηλαδή την Αγία Γραφή, το οποίο όμως καταπίστευμα, καθένας από μας το προσλαμβάνει και το διαχειρίζεται με τα δεδομένα που διαθέτει, είτε ανεπιγνώστως, ανάλογα με την παράδοση μέσα στην οποία μεγάλωσε, είτε με "επιστημονική" ενάργεια και αυτεπίγνωση.

Περισσότερα...

Ιωάννης Π. Ζώης

Ο Stephen W. Hawking (Στίβεν Χόκινγκ),  ο παγκοσμίου φήμης θεωρητικός φυσικός, πέθανε στις 14 Μαρτίου 2018 σε ηλικία 76 ετών.
Κατείχε για χρόνια  την πιθανότατα πιο διάσημη πανεπιστημιακή έδρα στον κόσμο, την  Lucasian Chair of Mathematics στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ στην Αγγλία, έδρα που κατείχαν θρυλικά ονόματα της επιστήμης όπως ο Νεύτωνας, ο Stokes, ο Dirac. Ο πιο αναγνωρίσιμος επιστήμονας της εποχής μας, ο Χόκινγκ έχει ένα εικονικό καθεστώς. Το κύριο εκλαϊκευτικό βιβλίο του, "A brief hisrory of time", μεταφράστηκε και στα ελληνικά με τον τίτλο "To χρονικό του χρόνου", έχει πουλήσει περισσότερα από 10 εκατομμύρια αντίτυπα από τη δημοσίευσή του το 1988 και έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 35 γλώσσες. O Χόκινγκ εμφανίστηκε στην ταινία Star Trek: Η επόμενη γενιά και στις δημοφιλείς τηλεοπτιμές σειρές The Simpsons και The Big Bang Theory. Η πρώιμη ζωή του ήταν το θέμα της βραβευμένης με Όσκαρ ερμηνείας του Eddie Redmayne στην ταινία του 2014 The Theory of Everything. Είχε συνηθίσει να παρεμβαίνει στην δημόσια ζωή με αιφνιδιαστικές δηλώσεις για τα πάντα, από το ταξίδι στο χρόνο και την εξωγήινη ζωή έως την πολιτική της Μέσης Ανατολής και τα κακά ρομπότ. Είχε μια γλαφυρή αίσθηση του χιούμορ και μια στάση σνομπ σε διάφορα θέματα που, σε συνδυασμό με το φαινομενικά υπεράνθρωπο μυαλό του, κατέστησαν τον Hawking ένα εξαιρετικά εμπορεύσιμο προϊόν.
Περισσότερα...

Έβρεχε όλη νύχτα στη Μονμάρτη...

Το κορίτσι που ετοιμάζει τα πρωινά

γελάει συγκρατημένα.

Η μαντήλα την ωριμάζει

αν και δεν είναι ούτε τριάντα.

Στην Τσετσενία ήταν όμορφη η βροχή...

Εργάζεσαι πολύ, της είπαμε σε σπασμένα Γαλλικά,

αφού μετά τα πρωινά τη βρήκαμε να καθαρίζει τα δωμάτια.

Ναι. Ήμουν δασκάλα μαθηματικών...

Μιλάει λίγο

και τα μάτια της προδίδουν μιαν επανάσταση που έμεινε στη μέση...

Μεθυσμένοι τουρίστες στο πεζοδρόμιο, σκλάβοι μιας ελευθερίας δεδομένης.

 

Βραδιάζει στη Μονμάρτη.

Στην Τσετσενία πάντα ήταν σαν μέρα.

Λάμπει ακόμα στο μυαλό

όπως λάμπουν

όλες οι πατρίδες που αφήνεις...

Συνάδελφοι, ψελλίσαμε προσφέροντας αδέξια τη λέξη,

κι όχι γιατί μας έφταιγε η γλώσσα,

μα η εκ του ασφαλούς συμπαράσταση στους εξόριστους αδελφούς μας,

όπου γης

 

Νόνη Σταματέλου

Για την δόξα του Χριστού

και προς τιμήν

του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου

 

Καλώς ήρθατε στον χώρο,  όπου η ενορία μας συγκεντρώνεται τις Κυριακές (ήδη από το 1790) να προσευχηθεί, σύμφωνα με την υπόδειξη του Χριστού, φέρνοντας στο νου μας το πρόσωπό Του, την αγάπη Του για μας και την θυσία Του, για να ελευθερωθούμε εμείς από τον άρρωστο εαυτό μας.

Περισσότερα...

Αθανάσιος Παπαθανασίου

1. Τους Χριστιανούς που παίρνουν τοις μετρητοίς το Ευαγγέλιο, το οποίο λέει πως «ο Θεός αγάπη εστί» και πως το μείζον που θα μείνει αιώνιο είναι η αγάπη*, ο κ. Αμβρόσιος Λενής τους χλευάζει εδώ και πολύν καιρό ως «αγαπούληδες του Θεού».

2. Ο κ. Αμβρόσιος Λενής φέρεται να είπε στην απολογία του: «Το φτύστε τους είναι το λιγότερο. Αν είχα όπλο και μπορούσα από το νόμο, θα το χρησιμοποιούσα να τελειώνουμε». Αυτό που προφανώς υπολογίζει ο κ. Αμβρόσιος Λενής είναι ο νόμος, και γι’ αυτό δεν κάνει πράξη την επιθυμία του. Αλλά το θέμα είναι άλλο: Πόσο υπολογίζει το Ευαγγέλιο, το οποίο μετακινεί το κέντρο βάρους στην π ρ ό θ ε σ η του ανθρώπου, και θεωρεί υπόλογο αυτόν που επιθυμεί να πράξει αλλά εμποδίζεται από διαφόρους εξωτερικούς λόγους**.

Ο κ. Αμβρόσιος Λενής φέρει την ιδιότητα επισκόπου της ελλαδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το θέμα δεν είναι αν πρόκειται για αμαρτωλό άνθρωπο ή όχι. Όλοι αμαρτωλοί είμαστε. Το θέμα είναι ότι ως επίσκοπος οφείλει να «ορθοτομεί τον λόγον της αληθείας», πράγμα για το οποίο οι Χριστιανοί προσευχόμαστε σε κάθε θεία Λειτουργία. Σοφά η θεία Λειτουργία δεν θεωρεί δεδομένο ότι ο επίσκοπος αυτόματα και μαγικά ορθοτομεί, αλλά ζητεί από τους πιστούς να εύχονται ώστε ο επίσκοπος όντως να ορθοτομεί.

Εδώ λοιπόν έχουμε το κορυφαίο πρόβλημα: πόσο σημαντικό είναι το Ευαγγέλιο για έναν επίσκοπο!

Περισσότερα...

(ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ )

Αλεξανδρος Ελτσιανίνωφ : Πνευματικά Κεφάλαια  , σελ.246-255.

 

Ο μεγαλύτερος γνώστης του βάθους του ανθρωπίνου πνεύματος, ο Όσιος Ισαάκ ο Σύρος, λέει στον 41ο[*] Λόγο του: «Ὁ αἰσθηθείς τῶν ἑαυτοῦ ἁμαρτιῶν, κρείττων ἐστί τοῦ ἐγείροντος τούς νεκρούς ἐν τῇ ἑαυτοῦ προσευχῇ... ἀξιωθείς ἰδεῖν ἑαυτόν, αὐτός κρείττων ἐστί τοῦ ἀξιωθέντος ἰδεῖν τούς Ἀγγέλους».

Περισσότερα...

Πλέον και αυτή η απορία είναι ενδεχόμενη μέσα στο κόσμο που ζούμε! Η απομάκρυνση των σύγχρονων... χριστιανών από τον Χριστό και την Εκκλησία, είναι ήδη κατεστημένη πλειοψηφία, και μάλιστα με τη συνθήκη σιωπηρής αφασίας, που, ναι μεν δεν προκαλεί, όμως διαφοροποιεί τους ανθρώπους, από τον τρόπο σκέψης και ζωής, αυτών που προσπαθούν να είναι χριστιανοί.

Περισσότερα...

Αγαπητέ κ. ............

Σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη να μου απευθύνετε κάποια ερωτήματα ζητώντας την τοποθέτησή μου σ’ αυτά. Δεν ξέρω πόσο θα σας ικανοποιήσω, αλλά σας διαβεβαιώνω ότι θα προσπαθήσω οι απαντήσεις μου να είναι «ἐν ἀληθείᾳ καί ἀγάπῃ».

Κατ’ αρχάς το θέμα των κατ’ όνομα χριστιανών δεν είναι υπόθεση μόνον των ορθοδόξων. Μπορεί κάλλιστα, αν ο επίσκοπος τον Σάρδεων στην Αποκάλυψη να έχει απλώς και μόνον όνομα ότι ζει ενώ είναι νεκρός, μπορεί λέω και κάθε προτεστάντης να είναι κάτι τέτοιο! Διαφωνείτε; Προσέξτε δεν αντιδικώ, προστατεύων τα δικά μου, απλώς θέτω το θέμα στην βάση του, που είναι πρόβλημα κάθε "πιστεύοντος" όπως και αν δέχεται την πίστη από δογματικής ορθότητος.

Ο δικός μας Παπαδιαμάντης έχει στους ήρωες του και πρόσωπα ποιότητος θεολογικής και περιπτώσεις θρησκευτικού ριτουαλισμού καθώς και αδιάφορους. Το ίδιο και ο Σάμερσετ Μωμ περιγράφει μια γκάμα ποικίλης ποιότητας προτεσταντών. Ας αφήσουμε την Αμερική...!!

Νομίζω και πιστεύω, ότι ο αρχικός ορισμός τον οποίο κι εσείς αμφισβητείτε, ενώ είναι διαδικασιακά σωστός (νηπιοβαπτισμός - άγνοια πίστης - θεσμική κοινωνική σχέση) δεν αποτελεί αποκλειστικότητα κάποιας δογματικής ομάδας, αλλά κίνδυνο κάθε πιστεύοντος, όπως ήδη προείπα. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι το Πνεύμα του Θεού και στις επτά Εκκλησίες της Αποκαλύψεως έχει να πει την ίδια καταληκτήρια προτροπή: Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τό πνεῦμα λέγει ταῖς Ἐκκλησίαις. Δεν κινδυνεύει μόνον ο επίσκοπος τον Σάρδεων και της Λαοδικείας... Ο Απόστολος Παύλος στεντορείως επισημαίνει: ὁ δοκῶν ἐστάναι, βλεπέτω μή πέση...

 

Ας έρθουμε στις ερωτήσεις.

Περισσότερα...

Με αφορμή την γιορτή του αγίου Μελετίου Πατριάρχου Αντιοχείας, του οποίου έφερε το όνομα ο μακάριος πατέρας μας Μελέτιος Καλαμαράς, θεωρούμε χρήσιμο, αφού αφήσουμε στον τάφο του, στο προαύλιο του Αγ. Κωνσταντίνο, ένα λουλούδι και ένα κερί εόρτιο-επιμνημόσυνο, γυρνώντας στην δουλειά ή στο σπίτι μας να μπορούμε να βρούμε εύκολα, λίγα απ’ τα λόγια-διδασκαλίες του.

Περισσότερα...

Κάθε, τρεις και λίγο, κατά την λαϊκή έκφραση κάποιες φοιτητικές ή πολιτικές ή των αναρχικών κινητοποιήσεις, αναστατώνουν την κοινωνική ησυχία και γεμίζουν ταραχή το κοινωνικό σώμα.

Συγγραφέας: Μαρτζούχος π.Θεοδόσιος
Περισσότερα...

Τρεις Ιεράρχες 2018

 

Το ότι δε αλλάζει «εύκολα και απ΄ έξω» η ανθρώπινη καρδιά το ήξεραν πολύ καλά από την κατασταλαγμένη  σοφία τους οι παλαιοί, οι αρχαίοι παππούδες μας. Κατά την συνήθειά τους το περιέγραψαν με ένα πανέμορφο μύθο. Ας τον αφουγκραστούμε.

Μια γάτα ερωτεύτηκε (λέει ο μύθος) ένα όμορφο νεαρό άντρα και άρχισε να παρακαλεί παρατεταμένα την Αφροδίτη, την θεά του έρωτα, να την μεταμορφώσει σε γυναίκα, ώστε να καταστεί δυνατόν, να παντρευτεί τον νεαρό που αγαπά! Απ’ τις πολλές παρακλήσεις κάμφθηκε η Αφροδίτη και δια μιας (από μηχανής...) μεταμόρφωσε την γάτα σε μια σέξυ νεαρή, που κατόρθωσε να πείσει τον νεαρό άντρα να την παντρευτεί. Την ημέρα του γάμου όμως, που ήταν καλεσμένη και η Αφροδίτη, αποφάσισε η θεά να κάνει... crash-test στην αλλαγή της... γάτας! Να δει αν όντως άλλαξε ή απλώς τα εξωτερικά και μόνον πήραν ανθρώπινη μορφή. Και ενώ η γιορτή του γάμου ήταν στο forte της και η νύφη στο επίκεντρο των ματιών όλων των καλεσμένων... άφησε η Αφροδίτη μέσα στη μέση, μπροστά στα μάτια όλων, ένα ποντίκι τροφαντό!! Και τότε η καημένη η... νύφη και πρώην γάτα, αποδεικνύοντας ότι δεν αλλάζουν τα πράγματα απ’ έξω, χωρίς κόπο και χωρίς απόφασή μας σωστή και επίμονη, ξέχασε το που βρίσκεται και τι είναι, και χύμηξε να πιάσει τον τροφαντό τον ποντικό!!

Περισσότερα...

Εκλογή -ής, η (εκλέγω) διαλογή, επιλογή [Πλάτωνας Πολιτικά 536α (των αρχόντων)].

(Fr. Montanari: Σύγχρονο λεξικό της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας. Εκδ. Δ. Ν. Παπαδήμα)

Αυτά γράφει το Λεξικό ερμηνεύοντας το νόημα της λέξης "εκλογή" γεγονός που παροτρύνει κάποιον (μάλιστα χριστιανό και δη κληρικό) να ψάξει και να βρει κατά πόσον τέτοιου είδους θέματα αντιμετωπίζονται και λύνονται από την Διοίκηση της Εκκλησίας με ευαισθησία και προσοχή. Αν ο Πλάτων ευαισθητοποιείται περί των αρχόντων, που έχουν συγκεκριμένη χρονικά θητεία, πόσο πιο ευαίσθητοι θα πρέπει να είναι οι αρχιερείς που θα επιλέξουν έναν ισόβιο άρχοντα-ιερέα! Γιατί όπως γράφει ο Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος στους μοναχούς του Σινά: «Ὁ ἀρχιερεύς ἱερεύς ἐστίν, πλήν ἄρχων ἱερεύς, ὡς καί αὐτό δηλοῖ τό ὄνομα» (Γενναδίου τοῦ Σχολαρίου, ΑΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΑ, τομ SV, Paris 1935). Και φυσικά αυτός (ο Πατριάρχης Γεννάδιος), βγαίνοντας από τη Bυζαντινή περίοδο είχε ελεύθερα τα μάτια και την κρίση από τη φόρτιση που απόκτησε το θέμα στην εποχή της Τουρκοκρατίας... (Δεσπότης...).

Περισσότερα...

Το 1844 ο Samuel Morse κατάφερε να στείλει το πρώτο τηλεγραφικό μήνυμα! Το περιεχόμενο του μηνύματος ήταν: «Τί ἐποίησεν ὁ Θεός;». Το ερώτημα δεν παραμένει εν ισχύει απλώς και σήμερα, αλλά επιτείνεται. Κάποιοι απαντάνε: ...τίποτε, αφού δεν υπάρχει. Και κάποιοι λένε, αυτόν τον θαυμαστό κόσμο, του οποίου είναι Δημιουργός! Οι εξτρεμιστές και των δύο πλευρών επιμένουν ότι η άλλη πλευρά πρέπει να φιμωθεί!

Αγωνίες ψυχολογικές κάνουν τους ανθρώπους ανασφαλείς και επιθετικούς. Θέλουν να πειστούν πείθοντας. Την δική τους αγωνία αμφιβολίας (για την πίστη ή την απιστία τους) εκφράζουν με τον τρόπο τους, που η ένταση του είναι κατά τα προσωπικά δεδομένα.

Πώς να δεχτεί ο... άθεος ότι: «Η αμφιβολία δεν είναι αντίθετο της πίστης, αλλά ένα στοιχείο της πίστης»! Πώς να δεχτεί ο... πιστός ότι: «Μια πίστη που δεν αμφιβάλλει είναι πεθαμένη πίστη»;

Το παρακάτω κείμενο είναι επίμετρο του Σταύρου Ζουμπουλάκη στο βιβλίο του Ντ. Χαρτ: «Οι αυταπάτες των αθεϊστών», Εκδόσεις Εν Πλω. Είναι μια αποτίμηση χρήσιμη και θεμελιακή, όχι ως παροχέας επιχειρημάτων, αλλά ως  θεμελιωτής της ουσιαστικής βάσεως, πάνω στην οποία ο οποιοσδήποτε ιστάμενος, μπορεί να "δει", να "καταλάβει" και να "αξιολογήσει" αυτά που διαδραματίζονται γύρω του.

Η κεφαλαιώδης ερώτηση του επίμετρου: «Τι είναι ένας χριστιανός» έχει απάντηση την... σπονδυλική στήλη της χριστιανικής ζωής... «Χριστιανούς είναι αυτός που αγαπάει τους εχθρούς του». Ξαναέρχεται δηλαδή η αρχαία απάντηση-προτροπή του Κυρίλλου Αλεξανδρείας στον απορούντα και αμφιβάλλοντα για το πρόσωπο του Χριστού και για το πώς θα μπορέσει να Τον αποδεχθεί: «Έλα να ζήσεις μαζί μας ένα χρόνο μοιραζόμενος την καθημερινότητά μας»!

Για την ζωή, πείθει η ζωή. Τα λόγια έχουν αξία μόνο ως έναυσμα αναζήτησης. Δεν γίνεται να... περικλείεται ο Θεός μέσα στα λόγια. Ούτε μέσα στα έργα-δημιουργήματα. «Αν ο Θεός διευθύνει το σύμπαν, δεν γίνεται να μας παρουσιαστεί ως ένα από τα έργα μέσα στο σύμπαν! Όπως δεν μπορεί ο αρχιτέκτονας ενός σπιτιού να είναι ένας τοίχος ή μια σκάλα ή το τζάκι αυτού του σπιτιού. Ο μόνος τρόπος να μας παρουσιαστεί θα ήταν σαν μια επιρροή ή εντολή που να μας σπρώχνει να συμπεριφερθούμε με κάποιον τρόπο. Και είναι αυτό που πράγματι βρίσκουμε μέσα μας. Αυτό δεν έπρεπε να προκαλέσει τις υποψίες μας;» (C. S. Lewis).

Ας ενσωματώσουμε στην σκέψη μας τις αξιολογήσεις του επίμετρου του κ. Σταύρου Ζουμπουλάκη και για να μπορούμε να διαβάζουμε το Ευαγγέλιο χωρίς παράσιτα ανοήτων... αποδεικτικών σκέψεων, αλλά και ως αύξηση αυτής της εσωτερικής επιρροής, που θα το κάνει δικό μας.

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Περισσότερα...

Είναι η λέξη που προφέρει πεθαίνοντας ο πρωταγωνιστής του Όρσον Ουέλς στην ταινία του «Ο πολίτης Κέιν». Παρακάτω παραθέτουμε ένα όμορφο “μπουμπούκι” από τη συνέντευξη που έδωσε ο Όρσον Ουέλς τον Μάρτιο του 1967. Ένας έξυπνος άνθρωπος (ήταν 25 χρονών όταν γύρισε την ταινία «Ο πολίτης Κέιν»), έχει οξυδερκείς παρατηρήσεις για θέματα που απασχολούν κάθε σημερινό άνθρωπο. Η εξειδίκευση, η τέχνη, η οικογενειακή υποδομή του καθενός ως βοήθεια ή εμπόδιο, τα λόγια, το σεξ και η πορνογραφία (η συνέντευξη είναι σε περιοδικό εκφραστή-προωθητή τέτοιων αντιλήψεων!), η πίστη, είναι θέματα ψυχής για τον καθένα μας.

   Ας δούμε την προοπτική ματιά γι’ αυτά τα θέματα του Όρσον Ουέλς, παίρνοντας ό,τι χρήσιμο.

Περισσότερα...

Ακολουθώντας τη λογική και τη θεολογία, ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων πρώτα κάνει κατήχηση στους ανθρώπους και μετά τους βαπτίζει, σύμφωνα με τον λόγο του Χριστού «...ὁ πιστεύσας καί βαπτισθεῖς...»! Κανένας δεν γίνεται πιστός χριστιανός επειδή υπέστη, κυριολεκτικώς, την τελετουργία του μυστηρίου. Μπορεί να είναι βαπτισμένος, δεν είναι όμως εξασφαλισμένο και σίγουρο ότι είναι και χριστιανός. Η σημερινή πραγματικότητα το φωνάζει αυτό καθ’ εκάστην. «Οι Χριστιανοί δεν γεννιούνται, γίνονται» μας ειδοποιεί απ’ τον τέταρτο αιώνα ήδη ο Τερτυλλιανός. Ας αφήσουμε όμως αυτό το πελώριο θέμα και ας δούμε, γιατί άραγε κάνουμε στην γιορτή των Θεοφανείων τον αγιασμό των υδάτων της Βαπτίσεως... αφού κανένας δεν θα βαπτιστεί;

Περισσότερα...

«14Σ’ ευχαριστώ που μ’ έκανες πλάσμα Σου τόσο θαυμαστό! Όλα όσα κάνεις είναι εξαίσια, και εγώ αυτό πολύ καλά το ξέρω. 15Δεν μου γινόταν να κρυφτώ από Σένα και απ’ τα μάτια Σου, ακόμα κι όταν τα κόκαλά μου σχηματίζονταν μες το σκοτάδι της κοιλιάς της μητρικής μου. 16Και τότε ακόμα, την ασχημάτιστη ύπαρξή μου την έβλεπαν τα μάτια Σου, γιατί μες στο "Βιβλίο" Σου οι πάντες είμαστε γραμμένοι» (Ψαλμ. 138, 14-16).

Περισσότερα...

Πώς μπορείς να μιλήσεις για κάτι πολύτιμο, που ωστόσο διαφεύγει πια της προσοχής κι ο κόσμος το προσπερνάει ποδοπατώντας το;

Έχουμε μπει σε «περίοδο γιορτών». Αλήθεια, τι βλέπουμε σ’ αυτό που λέμε «γιορτές»;

Περισσότερα...

Έλα, έλα Εμμανουήλ,

να ελευθερώσεις τον αιχμάλωτο Ισραήλ

όπου θρηνεί στην εξορία

περιμένοντας τον Υιό του Θεού.

 

Ένας υπέροχος χριστουγεννιάτικος μεσαιωνικός ύμνος, που εκφράζει την ανθρώπινη πραγματικότητα. Μια προσευχή γεμάτη αγωνία ελευθερίας. Μια κραυγή αναφοράς της ανθρώπινης ζωής στον Δημιουργό της ζωής, στην οποία "μπαίνει" κι Αυτός γενόμενος άνθρωπος.

Περισσότερα...

Μια και μπήκαμε στην προετοιμασία για τα Χριστούγεννα, θεωρήσαμε ως ουσιαστική εισαγωγή, το ποίημα του μεγάλου Γ.Χ. Ώντεν, "Προσφυγικό Μπλουζ".

Ο Χριστός είναι ο Μεγάλος Πρόσφυγας, που ατυχώς για μας, δεν θέλουμε να "χωρέσει" κοντά μας και μαζί μας.

"Μα που να πάμε σήμερα, αγάπη, μα που να πάμε σήμερα"; Αυτή είναι η απορία Εκείνου. Για μας μένει (αν θέλουμε να γιορτάσουμε Χριστούγεννα) η Αποκαλυπτική απάντηση: "Έρχου, Κύριε Ιησού" (Αποκ. 22,20)

Ας το αφουγκραστούμε για να .. κανονίσουμε την απάντησή μας και τη στάση μας.


ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΜΠΛΟΥΖ

 

Έστω πως η πόλη αυτή έχει δέκα εκατομμύρια ψυχές,

Κάποιοι ζουν σε μέγαρα, κάποιοι σε καταπακτές:

Μα δεν υπάρχει τόπος για μας, αγάπη, μα δεν υπάρχει τόπος για μας.

 

Κάποτε είχαμε πατρίδα και τη νομίζαμε μοναδική,

Μες στο χάρτη όποιος κοιτάξει κάπου θα τη βρει:

Δεν μπορούμε να πάμε εκεί τώρα, αγάπη, δεν μπορούμε να πάμε εκεί τώρα.

 

Στο κοιμητήρι του χωριού ο γερο-ίταμος φυτρώνει,

Κάθε που μπαίνει η άνοιξη ανθεί και ξανανιώνει:

Τα παλιά διαβατήρια όμως όχι, αγάπη, τα παλιά διαβατήρια όμως όχι.

 

Είπε ο πρόξενος χτυπώντας το τραπέζι νευρικός:

«Αν δεν έχεις διαβατήριο, είσαι τυπικά νεκρός»:

Αλλά εμείς είμαστε ακόμα ζωντανοί, αγάπη, εμείς είμαστε ακόμα ζωντανοί.

 

Πήγα σε μια επιτροπή, μου προσφέραν να καθίσω·

Ευγενικά μου ζήτησαν του χρόνου νά ξαναγυρίσω:

Μα πού να πάμε σήμερα, αγάπη, μα πού να πάμε σήμερα;

 

Σε μια δημόσια συγκέντρωση πρόσεξα τον ομιλητή:

«Αν τούς αφήσουμε να μπουν, θα μας κλέψουν το ψωμί»·

Για σένα και για μένα μιλούσε, αγάπη, για σένα και για μένα μιλούσε.

 

Λες κι άκουσα το αστροπελέκι στα ύψη να βρυχιέται·

Πάνω απ' την Ευρώπη ο Χίτλερ, «Να πεθάνουν», καταριέται·

Εμάς είχε στο νου, αγάπη, εμάς είχε στο νου.

 

Είδα ένα κανίς, φόραε ζακέτα με καρφίτσα κουμπωμένη,

Είδα την πόρτα ανοιχτή και μια γάτα να μπαίνει:

Μα δεν ήσαν Γερμανοεβραίοι, αγάπη, δεν ήσαν Γερμανοεβραίοι.

 

Τράβηξα για το λιμάνι, στάθηκα στην προκυμαία,

Είδα τα ψάρια να κολυμπούν, ήσαν σαν πάντα ελεύθερα:

Μόνο τρία μέτρα μακριά μου, αγάπη, μόνο τρία μέτρα μακριά μου.

 

Περπάτησα στο δάσος, είδα στα δέντρα τα πουλιά·

Πολιτικούς δεν είχαν και κελαηδούσανε γλυκά:

Δεν ήταν η ανθρώπινη φυλή, αγάπη, δεν ήταν η ανθρώπινη φυλή.

 

Στ’ όνειρό μου είδα ένα κτίριο με χίλιους ορόφους,

Με πόρτες και παράθυρα για χιλιάδες ανθρώπους·

Τίποτα απ' όλα αυτά δικό μας, αγάπη, τίποτα απ' όλα αυτά δικό μας.

 

Στάθηκα σε μια πεδιάδα και γύρω έπεφτε χιόνι·

Έναν ολόκληρο στρατό έβλεπα να ζυγώνει:

Εμάς τους δυό ψάχναν, αγάπη, ψάχναν εμάς τους δυό.

 

Μάρτιος 1939

Γ.Χ. Ώντεν

«Πένθιμο Μπλούζ»

Εκδ. ΚΙΧΛΗ

μεταφρ. Ερρ. Σοφράς

 

Γνωρίζω το Θεό δεν σημαίνει ξέρω τί είναι, σημαίνει δημιουργώ σχέση μαζί Του. Όπως κάθε σχέση με ένα πρόσωπο, πρόκειται για μια ανακάλυψη που δεν εξαντλείται ποτέ.

Μπορώ να γνωρίσω το Θεό με τρόπο αισθητό, ως πρόσωπο;

Για την ερώτηση που τίθεται με αυτόν τον τρόπο, υπάρχουν μόνο δύο πιθανές απαντήσεις: Ναι ή Όχι. Οι αναγνώστες μαντεύουν σωστά ότι το όχι απορρίπτεται. Από χριστιανικής απόψεως αυτή η απάντηση θα επέφερε μια απαράδεκτη διχοτόμηση μεταξύ πίστεως και ανθρώπινης εμπειρίας, βυθίζοντας έτσι τον άνθρωπο σ΄ ένα είδος πνευματικής σχιζοφρένειας.

Περισσότερα...

Μήπως σκεφτήκατε ίσως ότι ο Σατανάς υπήρξε μόνο στην Παλαιά Διαθήκη; Αντίθετα, η Καινή Διαθήκη ακριβώς είναι πλήρης αναφορών στον Σατανά. Ο Ιησούς απεικονίζεται και στα τέσσερα Ευαγγέλια να βρίσκεται σε διαμάχη με δαιμονικές δυνάμεις από την πρώτη μέρα του λειτουργήματός του μέχρι την τελευταία. Αυτό μπορεί να μην εμφανίζεται στα σημερινά αναγνώσματα της Καινής Διαθήκης, αλλά ο ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρεται στον Σατανά (ή τον δαίμονα, ή τα δαιμόνια) τουλάχιστον 25 φορές. Λίγες Κυριακές πριν, ακούσαμε την ιστορία μιας γυναίκας που είχε διπλωθεί στα δύο για 18 χρόνια. Όταν ο Ιησούς την θεράπευσε, ήταν Σάββατο, έτσι οι «συνήθεις ύποπτοι» διαμαρτυρήθηκαν. Ο Κύριος τους μίλησε σε ένα τόνο αδιαμφισβήτητου θυμού, αποκαλώντας τους υποκριτές και λέγοντας: «Δεν έπρεπε αυτή η γυναίκα, μια κόρη του Αβραάμ, που ο Σατανάς την είχε δεσμεύσει για δεκαοχτώ χρόνια, να απελευθερωθεί από τα δεσμά της την ημέρα του Σαββάτου;» (Λουκ. 13, 16). Αυτή είναι η οργή του Θεού στην πράξη. Δεν είναι απλώς ο αγαπημένος, γλυκός, μη κριτικός Ιησούς που θεραπεύει τους ανθρώπους. Έχει εμπλακεί σε θανάσιμη μάχη με τις δυνάμεις του Εχθρού. Ο καλός ποιμένας πρέπει να διώξει τους λύκους.

Περισσότερα...

«Πώς ξέπεσες από τον ουρανό,

Εωσφόρε, γιέ της αυγής!»

(Ησαΐας 14:12)

 

«Οι Εβδομήντα επέστρεψαν με χαρά, λέγοντας, "Κύριε, ακόμα και οι δαίμονες υποτάσσονται σ’ εμάς όταν τους προστάζουμε στο όνομα Σου!" Και ο Ιησούς τους είπε, "είδα τον Σατανά να πέφτει σαν κεραυνός από τον ουρανό. Ιδού, σας έχω δώσει την εξουσία να πατάτε πάνω σε φίδια και σκορπιούς, και να κυριαρχείτε πάνω σε όλη τη δύναμη του εχθρού... Παρόλα αυτά να μην χαίρεστε για το γεγονός αυτό, ότι τα πνεύματα υποτάσσονται σ’ εσάς, αλλά να χαίρεστε επειδή τα ονόματά σας είναι γραμμένα στον ουρανό"».

Περισσότερα...

(Απόσπασμα)

Ν. Καρούζος, Τα Ποιήματα, Τεύχος Α', Εκδόσεις Ίκαρος

 

Άνοιξη φθινόπωρο καλοκαίρι χειμώνας

ο Μπαχ ανεβαίνει πάντα στους αιθέρες

γελαστός άγγελος του δρυμού

μεγάλος ιδοκτήτης

ο Μπαχ ανεβαίνει την ουράνια σκάλα

ιερέας των ήχων απ' τη βροχή νεότερος

αγιόκλημα φυτρωμένο στ' όργανο της εκκλησίας

η θαλπωρή μέσ' στην ανάγκη του θεού μεγάλη.

Παντρεύει τις φωνές με την καθαρότητα

πέρ' από κάθε εποχή πετά νομίσματα χρυσά στους λυπημένους

δείχνοντας την ειρήνη ψηλά στα γαλανά τ' αμπέλια

ψηλά στον ηδυόνειρο χρόνο της λησμονιάς

 

«Αφήστε τα παιδιά να ‘ρθουν κοντά μου, αν δεν γίνετε σαν αυτά δεν θα μπείτε στη Βασιλεία των Ουρανών». Ο λόγος δεν αφορά τις αρετές (που τα παιδιά δεν πρόλαβαν να έχουν), αλλά τη διάθεση! Την αμεσότητα δηλαδή της ειλικρίνειας και της εμπιστοσύνης προς τον πατέρα τους. Σε τελική ανάλυση την πίστη!

Μια παρέα παιδιών μού έθεσαν γραπτώς τα παρακάτω ερωτήματα. Ασυγχώρητο θα είναι να μην απαντήσουμε, όσο πιο  ικανοποιητικά μπορούμε, όχι τόσο στις ερωτήσεις, όσο στις αγωνίες αναζήτησης που εκφράζουν οι ερωτήσεις αυτές. Ακόμα χειρότερο θα είναι αν σκανδαλίσουμε «ἕνα τῶν μικρῶν τούτων». Γιατί όπως λέει και ο Σαββόπουλος για τα παιδιά: «Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα».

Με την ειλικρίνεια της θεολογικής αμεσότητας της διδαχής της Εκκλησίας, προσπαθήσαμε να επισημάνουμε τον Τροφοδότη που «κάνει το Τραπέζι» σ’ όλους, μικρούς και μεγάλους, για το οποίο τραπέζι κάποιος φώναξε: «Ευτυχισμένος όποιος "θα φάει ψωμί" στο τραπέζι της Βασιλείας του Θεού.»

Ας αφουγκραστούμε, λοιπόν, τα ερωτήματα-αγωνίες των παιδιών μας.

Περισσότερα...

Υποκατηγορίες